Chris Caffery - The Jester's Court (2018)

Chris Caffery, de trouwe adjudant die binnen Savatage altijd een belangrijke rol vervulde brengt bij gebrek aan productiviteit bij zijn broodheer zelf maar af en toe een soloschijf uit. Je kunt zijn stijl het beste vergelijken met een mindere variant van Savatage uit de jaren 80. Daar is ook wel alles mee gezegd, hij mist de compositorische vaardigheden van Jon Oliva (wat geen schande is) maar veel irritanter; Chris kan niet zingen, zijn stem staat ook (bewust?) achteraan in de mix en dat maakt het een vreemd en afstandelijk album. De kwaliteit van het instrumentale gedeelte helpt ook niet mee. Wellicht een zegen voor Chris als Oliva zal besluiten om het Savatage hoofdstuk weer eens op te pakken.