menu

Habitants - One Self (2018)

mijn stem
4,30 (22)
22 stemmen

Nederland
Rock
Uitgebracht in eigen beheer

  1. Winter (5:38)
  2. One Self (4:55)
  3. Jupiter (5:19)
  4. Soul Traveller (4:35)
  5. The Wake (4:13)
  6. Magnolia (4:30)
  7. Meraki (6:13)
  8. Runners (6:02)
  9. Vince (2:57)
totale tijdsduur: 44:22
zoeken in:
avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Habitants - One Self - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Habitants is een nieuwe Nederlandse band met een aantal oudgedienden. Frank Boeijen (niet te verwarren met de Nederlandstalige singer-songwriter uit Nijmegen) en René Rutten maakten deel uit van The Gathering, dat sinds het begin van de jaren 90 stevig aan de weg timmerde, maar het vertrek van zangeres Anneke van Giersbergen in 2007 eigenlijk nooit volledig te boven kwam.

In Habitants werken Frank Boeijen en René Rutten samen met Gema Perèz, Mirte Heutmekers, Jerôme Miedendorp de Bie (Drive by Wire) en zangeres Anne van den Hoogen.

Met name die laatste naam is verrassend. Anne van den Hoogen droeg weliswaar bij aan één van de platen in het post Anneke van Giersbergen tijdperk van The Gathering, maar maakte aan het begin van dit jaar ook behoorlijk wat indruk met het debuut van Rosemary & Garlic. Wat precies de status van Habitants is weet ik niet, maar het zou jammer zijn als Rosemary & Garlic het al na één plaat voor gezien zou houden.

Dat betekent overigens niet dat Anne van den Hoogen geen indruk maakt als zangeres van Habitants, want dat doet ze zeker. We kennen de Nederlandse zangeres vooral van prachtig ingetogen luisterliedjes met heldere vocalen, maar op de plaat van Habitants laat ze horen dat ze ook in een aantal andere genres uitstekend uit de voeten kan.

One Self, het debuut van Habitants, is gezien de voorgeschiedenis van de meeste muzikanten in de band een verrassend ingetogen plaat. Het is ook een plaat vol melancholie, wat ongetwijfeld te maken heeft met de dood van de pasgeboren zoon van Gema Perèz en René Rutten. Het voorziet het debuut van Habitants van een wat donkere ondertoon, maar de eerste plaat van de Nederlandse band straalt ook kracht uit.

In muzikaal opzicht zijn er af en toe raakvlakken met de muziek van The Gathering (dat zich tijdens haar lange bestaan zeker niet beperkte tot één genre), maar de muziek van Habitants schiet ook alle kanten op. Hier en daar hoor je gothrock, af en toe wat shoegaze, maar Habitants is ook niet bang voor of vies van invloeden uit de progrock of de dromerige en atmosferische sfeermuziek van een band als The Cocteau Twins. In muzikaal opzicht gebeurt er van alles en ondanks het feit dat het debuut van de band een behoorlijk ingetogen plaat is kan One Self heel af en toe ook flink uit de bocht vliegen of verrassen met uitstapjes buiten de gebaande paden.

Het instrumentarium op de plaat is vooral stemmig, breed uitwaaiend en licht mysterieus, wat prachtig past bij de geweldige stem van Anne van den Hoogen. De Nederlandse zangeres maakte zoals gezegd indruk op het debuut van Rosemary & Garlic, maar op het debuut van Habitants imponeert ze met prachtig heldere vocalen die alle kanten op kunnen. Het ene moment klinkt de zang op de plaat fluisterzacht, maar ook in de wat stevigere tracks blijft Anne van den Hoogen makkelijk overeind. Het zijn bovendien vocalen die overlopen van gevoel, wat het donkere geluid van de plaat extra beklemmend maakt.

Ik ontdekte het debuut van Habitants in eerste instantie vanwege de bijzondere hoes van het album, maar de muziek op de plaat heeft inmiddels een indrukwekkend groeiproces doorgemaakt, waardoor alle songs op de plaat flink aan kracht en impact hebben gewonnen. The Gathering heeft misschien wat te lang doorgemodderd, maar in Habitants heeft de legendarische band een waardig opvolger gevonden. Er komt nog altijd veel te veel uit, maar deze prachtplaat van eigen bodem mag echt niet blijven liggen. 'Music noir' noemt de band het zelf, maar daarmee doet het dit prachtige en verrassend veelkleurige debuut wat mij betreft wat tekort. Ik hoor zelf alle kleuren van de regenboog. Prachtplaat. Erwin Zijleman

avatar van rr66
5,0
erwinz schreef:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Habitants - One Self - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Gathering heeft misschien wat te lang doorgemodderd, maar in Habitants heeft de legendarische band een waardig opvolger gevonden. Erwin Zijleman


Ik vind aanmodderen wel behoorlijk denigrerend... Sylje kan dan misschien qua stemvlume iet tippen aan Anneke, maar ook met haar hebben ze een aantal prachtsongs gemaakt!

IsAllGoodMan
Mooie, dromerige muziek, maar of deze je lang bijblijft waag ik te betwijfelen. Eerder voer voor fans van Rosemary & Garlic, waar overigens niks mis mee is, dan voor die van The Gathering.

avatar van ranja
3,5
Ik betwijfel of ik dit veel aandacht zou hebben gegeven als er niet 2 mannen van The Gathering de band hadden opgericht. Niet eens vanwege de zang, natuurlijk is vergelijken met Silje zinloos. Muzikaal is het toch heel anders dan the Gathering die met Silje juist een voor mij erg goede richting ingeslagen waren.
Er worden wat mooie soundscapes neergelegd maar te vaak wordt het heel snel eentonig. Prijsnummer Meraki is niet toevallig het langste nummer van het album en redt het album zodat ik het toch nog wel eens zal draaien (al zet ik liever The West Pole of - qua sfeer beter passend - How to Measure a Planet nog eens op).

avatar van meneer
Leuk ! Het nummer ‘Meraki’ van dit album scoort goeie reviews in de MuMe Progladder 2018-2019 waar het als een nieuwe nominatie is ingebracht door Brunniepoo. Ik ben zelf ook benieuwd naar de rest van het album. Het is het proberen waard natuurlijk.

Hoedijk
Eindelijk weer eens een mooie (post-rock) plaat van eigen bodem.

avatar van El Stepperiño
4,5
Prachtig dit.

5,0
Dim
Hallo dan, dit is even een partij mooi.

avatar van Leptop
4,0
Prima, sfeervol album. Neigt naar de dromerige kant van The Gathering (ik kan een vergelijking maar moeilijk voorkomen) in de laatste periode van deze band. Desondanks met eigen signatuur. Prima zondagsmuziek!

avatar van DjFrankie
Live gisteren in Maastricht overtuigend genoeg om hier in te duiken.

avatar van notsub
4,0
One Self is een prachtige CD vol met melancholische sfeervolle nummers op een passende wijze ingetogen en fraai ingezongen. Fijn is dat er zo nu en dan ook even iets steviger wordt ingezet om de dynamiek te waarborgen. Ik heb niet veel CD's in deze stijl, maar dit is zeker een blijvertje.

avatar van Casartelli
4,0
Casartelli (moderator)
Men neme een zangeres die een beetje het midden houdt tussen Anneke van Giersbergen en Silje Wergeland, men neme René Rutten en de indruk dat je naar een stel verloren opnames van The Gathering (in een metalloze periode) luistert is tamelijk onontkoombaar. Dat is geenszins een diskwalificatie overigens.

Gast
geplaatst: vandaag om 01:50 uur

geplaatst: vandaag om 01:50 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.