Hollowscene - Hollowscene (2018)

Op zich is dit verdienstelijke neoprog waar ik invloeden hoor van Genesis en UK uit de late seventies. Van een dwarsfluit word ik sowieso blij en de gitarist kopieert het meeslepende geluid van Steve Hackett. Beter goed gejat dan slecht verzonnen, in dit geval. Wat is het dan jammer dat het vocaal zo ver achterblijft. De oninteressante zanglijnen en beperkte stemkwaliteit van Andrea Massimo zijn voor mij reden om het album verder te laten voor wat het is.

De spijker op zijn kop, Svendra, hoewel ik me minder stoor aan de matige zang dan jij. De muziek vind ik op sommige momenten prima. Ik heb de plaat redelijk vaak gedraaid (om te recenseren) en dan groeit het wel wat. Maar inderdaad, daarna heb ik het eigenlijk nooit meer uit de kast gehaald.