Raphaële Lannadère - L. (2015)

Het tweede album van L. , de artiestennaam van Raphaële Lannadere. Enkel bij dit album gebruikt de zangeres haar eigen naam en heeft het als titel dus de artiestennaam L.. De andere albums hebben wel enkel de artiestennaam L. Een wat onduidelijke begin van het bericht bij dit album.
Raphaële Lannadere is in het Franstalige Quebec in Canada geboren en opgegroeid. Maar daarna naar Frankrijk gegaan.

Ik kwam haar op het spoor door het label waar ze haar muziek uitbrengt, Tot au Tard. Een label dat kwaliteit en originaliteit hoog in het vaandel heeft en vaak met verrassende artiesten aan komt zetten.

Het eerste album van L. was 'Initiale' en dat album werd zeer goed ontvangen. L. werd als de nieuwe Barbara betiteld en 'Initiale' kreeg heel veel aandacht. Het leek wel of Frankrijk zat te wachten op een zangeres als L.

Gek genoeg werd dit tweede album amper opgemerkt door de Frans pers, hoewel L. daar niet mee zat. Het album is vooral muzikaal anders dan het debuut. Was het debuut echt chanson achtig en wat dromerig, dit tweede album is wel anders. Dat komt als eerste dat er in de tijd tussen de albums wel het een en ander is gebeurd. L. rook de vrijheid toen ze haar rijbewijs behaalde en trok er op uit. Alleen, achter het stuur van een auto die ze van haar moeder had geleend, vertrok ze voor een paar maanden na een uitputtende tournee. Ze heeft veel gereden, bezocht vrienden in de Pyreneeën, de Luberon en bracht twee weken door in de buurt van de Mont Ventoux. Telkens vond ze een gastvrije plek waar ze haar computer en synthesizers kon neerzetten. Dit alles veranderde haar stijl, die werd elektronischer, met zelfs triphop invloeden. Samen met haar bassist Julien Perraudeau produceerde ze het album, waarbij ze aangaf beïnvloed te zijn door Son Lux, James Blake, My Brightest Diamond en St. Vincent.
Dit alles zorgt voor een geheel ander geluid dan haar 1e album , maar gebleven zijn de verfijnde, intelligente teksten, over bijvoorbeeld een ecologische afgrond (Phtalales), of de pijnlijke wereld van ALS (Paradis). Het album werd wat minder beoordeeld dan het debuut, maar ik vind het een dapper album, waarin een zangeres haar eigen weg gaat. En muzikaal zit het goed in elkaar.
"Sur mon isle´ geschreven in opdracht van 'Printemps' in Bourges is een eerbetoon aan de veel te vraag overleden zangeres Lhasa. Een prachtig eerbetoon.
Een mooi album, dat waarschijnlijk in Nederland niet echt opgemerkt zal worden. En dat is best wel jammer. na dit album zijn er intussen al weer drie nieuwe albums van L. uitgekomen.