John Coltrane - Om (1968)

Toen ik hieraan begon dacht ik dat ik dit een dikke onvoldoende zou gevenm maar gek genoeg bevalt het me toch wel.
Het klinkt een beetje als een lang klaaglied. Hij speelt erg snel en gevarieerd. Het is wel even wennen, maar ik kan hier best van genieten.

3*

waarom wordt OM zoveel slechter gewaardeerd dan andere coltrane albums uit dezelfde tijd vraag ik me af? (ken het album niet trouwens, dus heb zelf geen oordeel)

Ik weet het eigenlijk niet. Zo veel verschilt dit ook niet van Ascension bijvoorbeeld. Prima album wat mij betreft en inderdaad een verbazingwekkend lage score.

edit: ik zie dat het vooral door een 0,5 komt die hier wordt toegekend. Dat gaat hard met slechts 6 stemmen.

Hmm... vind hem persoonlijk toch ook niet zo geweldig. McCoy Tyner zit helemaal in de achtergrond weggestopt en in't algemeen is de geluidskwaliteit, vergeleken met de live-werken die in Japan opgenomen werden, niet optimaal. Dat stukje overblazen van Coltrane zo rond de 7e minuut is wel bijzonder. Je voelt de hitte tot in je oren stralen.

Met name de stukken waarin Sanders komt meeblazen (aan het einde) voelen iets teveel aan als een warboeltje. Het moet ongetwijfeld een fijne live-ervaring geweest zijn in die tijd. Maar of dit op plaat moest uitkomen? Misschien wel: voor de regelrechte fans, of om het Coltrane universum nog completer te maken. Er is echter een berg interessanter werk te vinden onder zijn naam al hebben die niet allemaal zo'n prachtige hoes!

Dit is geen live plaat hoor supernormal

Het heeft nochtans veel gemeen met de intensiteit van zijn live registraties. Wel, een slechte studio opname dan.

Echt waar? Welke versie heb je dan?

Deze: John Coltrane - Om (CD, Album) at Discogs

Mmmm vreemd bij zo'n recente release. Al heb ik wel het idee dat die originals series nogal budget zijn. Ik heb de versie die op Major Works staat en vind de kwaliteit daarvan gewoon goed. Maar ik moet je eerlijk bekennen dat ik niet zo'n heel scherp gehoor heb op dat gebied.

Nou ik heb bog eens geluisterd en je hebt gelijk zeg. Beetje blikkerig geluid.

De eerste jazzplaat die ik ooit kocht. (1993)
Eigenlijk moest ik nooit iets van jazz hebben voor mij was het oudemensjes muziek. Ik zat nog met een (half) been in de Heavy Metal en het ander been stapte steeds sneller richting Electronica/Experimenteel/Avantgarde.
Maar op een mooie dag in New-York waar ik veel naar een bepaalde zender (WKCR) op de radio luisterde, speelden ze daar Jazz i.p.v. mijn favoriete programma. Eerst dacht ik nog "what the f#ck?". En die jazz bleef maar doorgaan. Ja het was de verjaardag van eene John Coltrane (wie is dat???) en dus zouden ze de ganse dag muziek van hem spelen, van middernacht tot middernacht. Aiaiaiaiai!!!!
Ik was met iets bezig en te lui om op te staan en de radio af te zetten. Gelukkig, want na een tijdje klonk het zo slecht nog niet, het werd zelfs steeds beter.
Misschien toch maar een cassettje inschuiven om wat op te nemen?
De dj kondigde aan dat hij nu kant A + B van de LP "OM" zou draaien.
Oh, wat hoor ik daar? Ik begreep er niets van. Wat is dat allemaal???? #ù%*x??? Ik kon niet geloven wat ik daar hoorde. Neen, dat kan niet! what the f*ck is going on? Zoiets had ik nog nooit gehoord. Kan dit wel? Mag dat wel? Zijn die mannen geflipt, of wat?
Gelukkig had ik het opgenomen en bleef ik het cassetje de volgende dagen spelen. Ben enkelle dagen later dan maar de CD gaan halen.
Tja, "OM" (en Coltrane) heeft een hele nieuwe wereld voor mij geopend.
Dank u John (en WKCR).

Wauw, wat een verhaal Cellulord!

Heb zelf heel wat Coltrane in de kast staan maar dit album is altijd aan mijn aandacht ontsnapt. Daar ga ik nu dringend verandering in brengen.

Blijft een lastig album. Zeker het begin van het album ligt niet bepaald prettig in het gehoor, daarna wordt het gelukkig wel beter. Toch lukt het me minder goed om 'in' dit album te komen dan bij bijvoorbeeld Ascension. Maar goed, ik blijf het proberen, want ik hoor wel dat er een hoop moois diep zit weggeborgen in deze plaat.

M.a.w.: je was Om!

Ik ben nog niet helemaal 'Om'. Bij freejazz vind ik het wat lastig om de juiste woorden te vinden. Uiteraard is het nog steeds aangename, bezi..... euh.... spirituele muziek die rete-intens uit de hoek komt. Toch laat het me ietwat koud. Dit krappe half uurtje bevat weliswaar wat interessante segmenten, met name het punt rond 7 minuten, maar weet niet zo'n emotionele impact teweeg te brengen als bijvoorbeeld Ascension.

Van deze periode, is OM ook 1 van de minder sterke platen naar mijn mening. Niet slecht zoals sommige critici dit blijkbaar allemaal eensgezind ervaren maar het haalt niet de kwaliteit van een Transition, Sun Ship, Meditations, Ascension of Stellar Regions.

Favoriete nummer?