Adrien Soleiman - Brille (2016)

Deze plaat heel goedkoop in Frankrijk kunnen bemachtigen en enkel omdat het op het vooruitstrevende Tot ou Tard label is uitgegeven.
Dat label weet juist die Franse artiesten de kans te geven die juist de randen opzoeken van genres. Meestal erg goed, maar soms ook best pittig.
Adrien Soleiman is een uitstekend saxofoon bespeler, maar dat laat hij op deze plaat niet echt horen. Adrien probeert drie dingen te combineren op deze plaat, als eerste de chanson kant waar hij is mee opgegroeid (Bashung, Christophe), daarnaast de jazzy kant, waar hij vooral door Coltrane is beïnvloed en als laatste de meer bekende muziek van bijvoorbeeld Radiohead.
Dit alles levert een merkwaardig album op. Geholpen door wat bekende muzikanten (van o.a Christine and the Queens) ontstaat er een lome plaat, vooral gedragen door synths en de wat hoge stem van Adrien Soleiman. Een mooi boekje is bijgeleverd met de teksten en het geheel ziet er zeer verzorgd uit. Dat is de muziek trouwens ook.
Hoewel het niet helemaal mijn smaak is , luister het redelijk makkelijk weg, een bepaalde ontspannen loomheid maakt van me meester. De Franse taal past daar ook heel goed bij.
En echt Tot au Tard album, zoekt bewust de randjes op, het experiment en dat is zeker in Frankrijk niet zo gewoon.
In Frankrijk moet het album nog wel enige bekendheid hebben gehad, maar verder in Europa weinig. Misschien als de voertaal Engels was geweest dat het meer kans had gehad.
Verder heeft Adrien zich verder gericht op het spelen van zijn saxofoon en is er verder geen vervolg gekomen p[ deze plaat. Mooie gevoelige plaat, maar het moet wel je smaak zijn.