La Force - La Force (2018)

Ze is afkomstig van de band Broken Social Scene.

De eerste beluistering laat me met gemengde gevoelens.

Niet de singles, maar de wat eigenzinnige / licht experimentele en humeurige nummers zoals Can't Take bevallen beter, met op harp Sarah Pagé (The Barr Brothers, Lhasa De Sela).

Verder ook interessant Upside Down Wolf en Mama Papa juist de nummers die minder Pop zijn. Epistolary Love Song is eigenlijk een loom duet waarvan de zanger hier niet vermeld staat, ook niet op Spotify, maar vermoedelijk haar partner-in-crime van het AroarA project Andrew Whiteman is, als ik Discogs erbij pak.

Ariel Engle, zoals deze zangeres eigenlijk heet, doet lead- en backingvocals op een zestal nummers op het laatste album van Broken Social Scene Hug of Thunder (2017)

Mama Papa neigt naar Avant-garde met lome wat sombere saxofonen... mag op mijn jaarlijst van 2018's mooiste nummers.

De single Lucky One is niet slecht, maar niet onderscheidend genoeg. Zelf zou ik een andere nummer als single gekozen hebben. You Amaze Me is een betere single alleen spreekt de tekst me niet aan maar muzikaal is het wel een stuk interessanter door de percussie / beats die misschien wel van een echte drummer afkomstig zijn.

In het wat mysterieuze Mama Papa krijgt haar mooie stem veel ruimte. Hoe meer ze het experiment op zoekt hoe meer het me bevalt.

Ze staat in het voorprogramma van Patrick Watson in november maar hoop dat ze ook nog ergens een solo optreden geeft.

Soms doen de manier van zingen en zanglijnen van deze zangeres denken aan Lhasa de Sela zoals op Mama Papa. Lhasa herken ik ook wel terug in een bepaald naïef en licht zweverig gevoel bij diverse nummers zoals You Amaze Me.

Hoop echt dat ze ergens solo gaat optreden want deze groeit door richting Top 25 albums van dit jaar.