Willie Nelson - My Way (2018)

Willie in de zesde versnelling, alweer de tweede album dit jaar van Willie... de man heeft nog steeds haast.

Het geluid van de single Summer Wind ligt in het verlengde van de nummers op het vorige album. Alleen die was speels / humorvol en deze lijkt er eentje te worden die meer serieus is en louter(?) uit covers bestaat. Weer hoor is veel effect (auto-tune) op zijn stem...

Eerbetoon aan Frank Sinatra!

Lekker in het gehoor liggende, maar weinig opzienbarende jazzy plaat van Nelson.

Door de magistrale uitvoering van het titelnummer met een halfje verhoogd.

Geen country dit keer maar een tribute aan zijn vriend Frank Sinatra.De titel My way dekt de lading goed want naast het hier aanwezige nummer,waar Willie Nelson een hele mooie interpretatie van geeft,maakt hij met zijn karakteristieke,knauwende stem de songs behoorlijk eigen.Best wel een beetje verrassend aangezien ik niet had verwacht dat zijn vocalen zich zo goed zouden lenen voor dit genre.
Dit alles in popachtige,jazzy stijl met een vaak fraaie en ingetogen muzikale begeleiding.
Weet niet of al deze nummers ook door Sinatra werden uitgevoerd maar tussen de elf tracks zit geen enkele dissonant en het al eerder genoemde My way,Blue Moon,Night and Day en It Was a Very Good Year mogen zelfs bijzonder geslaagd genoemd worden.
Mooi album.

Een eerbetoon van Willie Nelson aan Frank Sinatra. Op zich mooi, maar de uitvoeringen blijven wat achter, vind ik; steken wat bleek af tegen de versies van The Voice zelf. Dat is natuurlijk geen schande, en Nelson was in 2018 alreeds op leeftijd, wat dit soort hobby-projecten net wat charme geven.

11 Sinatra-songs op één plaat is me wat teveel van het goede, daar komt enkel Sinatra mee weg. De titelsong, die deze plaat mag afsluiten, is wel enig mooi.

3 sterren

Ik hoor liever het geneuzel van Nelson, dan het gezwijmel van Sinatra. Persoonlijke smaak natuurlijk.