Billy F Gibbons - The Big Bad Blues (2018)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Billy F Gibbons - The Big Blad Blues - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Billy Gibbons ontdoet het geluid van ZZ Top van het laagje chroom en herontdekt de blues
Ik heb absoluut een zwak voor de platen die ZZ Top sinds Eliminator heeft gemaakt, maar zou de band toch ook graag weer eens horen zonder de volle productie en alle opsmuk en elektronica. Of dat ooit gaat gebeuren weet ik niet, maar met de soloplaat van gitarist Billy Gibbons kan ik ook zeker uit de voeten. Gibbons keert samen met een hecht spelende band terug naar de bluesrock uit de beginjaren van zijn band en sleept deze muziek het heden in. Af en toe is het nog steeds zwaar geproduceerd, maar The Big Bad Blues bevat gelukkig ook flink wat “Big Bad Blues”. Heerlijke plaat.


Gitarist Billy Gibbons stond in 1970 aan de basis van de band ZZ Top. De band uit Houston, Texas, brak met haar derde plaat, het in 1973 verschenen Tres Hombres, definitief door naar een groot publiek en had vervolgens tien jaar lang het patent op rauwe en aanstekelijke bluesrock met invloeden uit de hard rock, de Southern rock en de boogie.

In 1983 haakte ZZ Top met succes aan bij het destijds net gelanceerde MTV en wist het een nieuw publiek aan zich te binden. De band deed dat niet alleen met een aantal gelikte videoclips waarin het trio zich liet omringen door snelle auto’s en mooie vrouwen, maar ook het vertrouwde ZZ Top geluid kreeg een facelift en werd verrijkt met een batterij synthesizers en sequencers.

Het is een geluid dat de band sindsdien heeft vastgehouden, al waren er op het geweldige La Futura uit 2012 ook wel wat hints naar de vroege platen van de Texaanse band te horen. Het is inmiddels al weer zes jaar stil rond ZZ Top, maar gitarist Billy Gibbons zit niet stil. Drie jaar geleden maakte hij als Billy Gibbons & the BFG’s het bijzondere Perfectamundo, waarop de ZZ Top achtige bluesrock werd verrijkt met Cubaanse ritmes en nog wat extra elektronica.

Deze week duikt Billy Gibbons opnieuw op met het onder de naam Billy F Gibbons verschenen The Big Bad Blues. De titel suggereert dat Billy Gibbons dit keer eens een onvervalste blues plaat heeft gemaakt, maar dat is niet helemaal waar. Ook op The Big Blad Blues kiest de Amerikaanse gitarist zo af en toe voor een volle productie of zelfs wat elektronica, al is het maar om zijn stem wat op te poetsen of om het geluid op de plaat wat voller te laten klinken.

The Big Blad Blues sluit hierdoor goed aan op de platen die ZZ Top sinds Eliminator heeft gemaakt, maar het is wel net wat meer rauwe blues dan de band van Billy Gibbons de afgelopen decennia heeft gemaakt, waardoor de plaat ook raakt aan het vroege werk van ZZ Top.

Net als op de platen van ZZ Top legt een strakke ritmesectie een zeer solide basis en mag Billy Gibbons indruk maken met heerlijk gitaarwerk. Het is gitaarwerk dat de tradities van de bluesrock eert en dat hier en daar wordt vergezeld door een scheurende mondharmonica. Het kleurt mooi bij de rauwe strot van Billy Gibbons, die inmiddels flink wat gruis op zijn stembanden heeft.

Ook op zijn soloplaat heeft Billy Gibbons gekozen voor een bij vlagen vol en behoorlijk dichtgesmeerd geluid. Daar moet je van houden, maar mij bevalt het wel. Billy Gibbons maakt op The Big Blad Blues immers niet alleen goudeerlijke blues, maar slaagt er ook in om anders te klinken dan de meeste andere platen in het genre.

Hier en daar smokkelt de Texaanse gitarist natuurlijk met elektronica, maar over het algemeen genomen ligt The Big Blad Blues uiteindelijk toch redelijk dicht bij een rauwe bluesrock plaat zonder opsmuk. Zeker wanneer Billy Gibbons het tempo laag houdt voegt hij iets toe aan de muziek die hij met ZZ Top heeft gemaakt de afgelopen decennia. En wanneer hij dicht tegen de muziek van zijn band aan schurkt is The Big Bad Blues natuurlijk een prima alternatief voor het al weer zes jaar oude La Futura. Een win-win situatie als je het mij vraagt. Erwin Zijleman

Muzikaal helemaal top voor fans van ZZ Top uit de Tres Hombres periode. Jammer van het occasioneel gebruik van autotune-achtige toestanden, anders mocht het album met recht en rede The Big Bad Blues genoemd worden.

Wat mij betreft is er niks mis met een doorleefde stem die niet alle noten meer haalt bij dit soort muziek. Integendeel zelfs, dat biedt eerder een meerwaarde.

Lekker, maar die autotune...
Vergeet even de pop-ZZ-Top uit de 80ies. De stevigere bluesrock met de rauwe randjes zit ervoor en erna.
Bijna krakende gitaardistortion zoals op de latere albums horen we niet, het is de oude bluesrock uit de pre-80 ies.
Gibbons gebruikt hier en daar wat grooves, licks, citaatjes uit het werk van ZZ-Top. Niet zo origineel misschien maar wat kan het schelen, lekker toch.
Wat helemaal niet lekker is is het door electronica strak getrokken stemgeluid van Gibbons. Het zou wel eens de domper op de plaat kunnen zijn, het stoort als je gewoon een gruizige hese stem wil horen. Mooi gekozen ruwe sound met net die ene versterker en microfoons, gitaar, bas, hammondorgel, mondharmonica en ... autotune op de stem. Het wringt. Natuurlijk is 'autheniek' inmiddels ook een moderne studiotechniek geworden, maar autotune-effect is zo aanwezig dat het wel eens doelbewust gekozen zou kunnen zijn als effect, in plaats van nodig. Een goede studio moet autotune onmerkbaar kunnen toepassen. Dit is overdreven.
Dat zou er wel eens voor kunnen zorgen dat je net niet kiest om deze muziek weer op te zetten. Jammer.

Heerlijk zompige blues soloplaat van ZZ Top gitarist Billy Gibbons. Na zijn vorige uitstapje in de latin rock keert Billy hierop terug naar zijn favoriete genre: de blues. Lekker authentiek met mondharmonica en elektrische piano. Billy soleert er weer ouderwets lekker op los en zijn gruis stemgeluid past hierbij perfect. Af en toe klinkt er wat ZZ Top in door maar vette blues voert toch de boventoon. Prima soloalbum. Aanrader!

Alleen al voor dat logge Bring It To Jerome koop je dit album. Billy heeft genoeg aan BBQ sauce, langbenige blonde vrouwen en de boogie. Geweldig. En ook nog eens op allerlei kleuren vinyl te koop.