Heir Apparent - The View from Below (2018)

Inderdaad, nieuw album op komst van een groep met een cultklassieker op hun conto, met eerste voorproefje op Bandcamp: The View From Below | Heir Apparent - heirapparent.bandcamp.com.
En nog een beetje info vanwege het platenlabel: HEIR APPARENT new album "The View From Below" out on October 2018 - label.noremorse.gr.

Bij de afficionados van dat tijdvak is Heir Apparent natuurlijk bekend van de cultklassieker Graceful Inheritance uit 1986 en anno 2018 spelen nog steeds bassist Derek Peace en gitarist Terry Gorle mee. Het is zeker mooi ingespeeld en ik weet ook wel dat zij nooit echt snelle nummers in hun mars hadden maar als je als enige nummer nog eens graag het uptempo Savior draait, dan vind ik dit iets tegenvallen. Nogmaals, mooi ingespeeld door klassemuzikanten maar voor mij mocht het iets meer zijn in een welgemikte gouden tijdsduur van drie kwartier. Goeie zanger trouwens in de persoon van Will Shaw.

Dat mag je zeggen. Ik heb gisteren slechts de eerste 2 nummers beluisterd maar was echt verrast door zowel de kwaliteit van de nummers als de zang. Snelle nummers interesseren me nu niet echt op voorhand dus wellicht zijn de resterende nummers meer in mijn straatje hoop ik.

Knappe plaat. Met de US power metal van weleer heeft het nog maar mondjesmaat raakvlakken. De heren hebben gewoon een prog metal album opgenomen. Steviger en minder "proggy" dan Fates Warning maar de zanglijnen komen wel wat overeen, so to speak. The road to palestine springt er met zijn Stargazer like melodielijn en bezwerende keys voor mij bovenuit maar eindigt wat abrupt. Maar ik ben het wel met Sir Spamalot eens dat het tempo ook wel eens opgeschroefd had mogen worden. Dan had de zanger ook wat meer schreeuwerige uithalen gehad, ik weet zeker dat het album dat aan had gekund want wat een strot heeft die kerel. Al met al een prima comeback album. Aanrader!

Vanochtend in de auto geluisterd, heeft niet veel met het illustere debuut te maken (een plaat die ik veel te weinig draai) maar dat maakt het geen slecht album. De strot van Will Shaw (nooit van gehoord trouwens) is prima. Ik hoor soms ook de Fates Warning vergelijking van gigage maar het is echt geen kopie.

Nog een paar keer afspelen, maar het album klinkt alsof het potentie heeft. Prima plaat!

Shaw schijnt op Ayreon- the Source wat achtergrond zang gedaan te hebben.

Een paar keer geluisterd de afgelopen dagen. Naast de zanger wil ik ook nog een lans breken voor de solo's op deze plaat. Heerlijk, niet baanbrekend maar passen goed bij de nummers.

Ik heb hier en daar wel het gevoel dat er nog meer in had gezeten maar al met al een erg goede comeback.

Dag 2 van mijn vakantie vergeten albums promo, Heir Apparent levert jaren na dato een prima album af. Ik lees hier en daar wat kritiek rond het tempo van de nummers (allemaal midtempo) maar dat stoort me helemaal niet. Ik kan erg van dit album genieten.

Zanger Will Shaw is wel een geweldenaar op zich, maar Heir Apparent heeft het nadeel dat alles wordt afgezet tegen het debuut. Dat klonk destijds fris en fruitig, maar ook daar kan ik tegenwoordig niet meer naar luisteren zonder me te storen aan de primitieve productie. Die is hier een stuk beter verzorgd, maar het songmateriaal blijft hangen op een gemiddeld niveau. Toch, deze zanger verdient zeker een paar luisterbeurten!