Gina X Performance - X-traordinaire (1980)

Wel, deze plaat zal de wereld niet veranderen, laat dat duidelijk zijn.
Niet álle nummers zijn te pruimen. Toch maar in huis gehaald.

Wat ik namelijk erg goed en/of plezant vind is het burleske karakter van de muziek. Niet in het minst geholpen door de zang van Gina Kikoine. De beats en synths kunnen 'knullig' bevonden worden door menig luisteraar en af en toe horen we ook een fout gitaarlijntje.

Maar de sfeer; hier draait het om, daarom luister ik hier graag naar, net de reden waarom ik bijvoorbeeld Brussels By Night, Marc Didden's romantische kijk op de grauwe grootstad zo gaag zie.

Ik mag graag dromen van het doelloos slenteren door een grijze, onpersoonlijke stad waar de onverbetelijke romanticus in me op zoek gaat naar warmte en genegenheid en die denkt te vinden in vriendschappen met gemarginaliseerde figuren die hetzelfde betrachten.

Dit is muziek die die mood nog meer kan versterken. Zijn we daar in se niet met z'n allen naar op zoek? Naar die diepste krochten van dat zo brede spectrum aan stemmingen die de mens kan hebben?

Dit is kitsch, but I love it!

Net als haar debuutplaat toch wel een spannend album, zowel op tekstueel als muzikaal. Prijsnummer is Opposite Numbers en zowel in Strip Tease als Nowhere Wolf zitten echt zeer goede riffjes. Tekstueel worden er weer seksuele hints gemaakt, die inderdaad vrij 'burlesk' of 'queer' van aard zijn ('Am I A Him or Am I A Her?). En dat in het Köln van eind jaren '70....

Enfin, niet echt een top 250-plaat zeg maar, maar komt waarschijnlijk wel in mijn platenkast op den duur.



Benieuwd wat zo'n muziek dan 'waard' is
En, bedankt voor Brussels By Night-tip, hij staat op Netflix zie ik...

Alles.

Ontdek zeker ook Voyeur. Zéér de moeite waard.