Ben Khan - Ben Khan (2018)

Geinige elektronica, fris en zomers klinkend en goed voor op de achtergrond. Vijf minuten later ben je het wel weer vergeten.

Nog steeds wordt de dancescene door menige muziekliefhebber onderschat. Wat is er zo bijzonder aan een aantal samplers samenvoegen, een beetje op knopjes duwen en er nog eventjes snel een beat onder zetten. Dit kan toch iedereen? Lekker gemakkelijk en snel geld verdienen. Toch hebben het grotendeel van de artiesten wel degelijk een ruime muzikale achtergrond. Vaak wordt er eerst flink gesleuteld aan een track, zittend achter een ouderwetse piano. Akkoordenschema’s worden opgesteld, en uitgewerkt. Niet altijd gaat dit zo te werk, maar er zijn tig voorbeelden te noemen. De jonge Londenaar Ben Khan luisterde tijdens zijn puberteit naar oude blues, totaal niet hippe zeventiger jaren rock en grunge uit de jaren negentig. Zoals veel beginnende muzikanten probeerde hij de songs die hem inspireerden na te spelen op gitaar. Dus de breed georiënteerde liefde voor muziek is er altijd al geweest. Na eerst voorzichtig een plekje in de onderste regionen van de house opgeëist te hebben met de E.P.’s 1992 en 1000 verschijnt uiteindelijk Ben Kahn. Om zijn groei te laten horen staan hier alleen maar gloednieuwe tracks op.

2000 Angels past met de oosterse invloeden goed bij zijn naam. Omdat er ook op de albumhoes verwijzingen staan naar de maan en ster welke ook bij verschillende landen een belangrijk element vormt op hun vlag. Helaas komt het te weinig tot een mooie samenwerking tussen verschillende culturen. Veel old school bliepjes en beats overheersen op deze funky trip. Kahn heeft een eigen soulvol stemgeluid, die zich prima leent voor de nodige vocale kunstjes die hier op los gelaten worden. Het moet allemaal uitnodigen om op te bewegen, maar heel gemakkelijk heeft hij zich hier niet van afgemaakt. De complexiteit getuigt van zijn muzikale bagage, maar weet hij misschien hierdoor niet vaak om te zetten tot pakkende tracks. Als een dikke gebonden soep krijgen we het gepresenteerd, terwijl de ingrediënten voor een heerlijke heldere bouillon ook aanwezig zijn. Het is allemaal wat donkerder, maar liefhebbers van autotune en vocoder lopen hier waarschijnlijk mee weg, en vinden het een avontuurlijke plaat. Voor mij komt dit nog steeds wat goedkoop en gemaakt over. De meeste indruk maakt hij met a.t.w (against the wall) vanwege de lekkere beat, The Green met de zomerse saxofoon, de experimentele Prince funk van Our Father en het dromerige hijgerige Waterfall.

Ben Khan - Ben Khan | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com