Elvis Costello & The Imposters - Look Now (2018)

De eerste regulieren Costello plaat in jaren.
Hier ben ik dus echt nieuwsgierig naar.

Hier wat meer info:
Elvis Costello Previews Upcoming LP ‘Look Now’ With Two New Songs – Rolling Stone - rollingstone.com
Op 10 oktober spoed ik mij dus naar de platenzaak!

Eerste luisterbeurt er opzitten. Fijne gedreven plaat met alle Costello elementen. Knap dat hij dit nog doet na al die jaren.

Ook één keer gehoord nu en toch weer onder de indruk. Mooi ingespeelde plaat met een goed van stem zijnde Costello. Oude vos komt zeer goed voor de dag in mijn oren. Vinyltje besteld!

Kon mijn jaar al bijna niet meer stuk met het album van Paul McCartney viel opeens afgelopen week deze in mijn playlist. Low gaan luisteren maar dat is niet gelukt, werd uit mijn dagelijkse bezigheden getrokken. Hoe hij het nu nog steeds doet om met soms de verkeerde en zenuwtrekkende vibratie zo de aandacht te trekken en je mee te zuigen in zijn nummers. Ik vind het knap. Na 10 ( of zo) luisterbeurten kan ik niet anders zeggen dat dit voor mij het hoogtepunt van dit jaar is geworden. Het wilde van ooit als angry young man is nu de de met overview kijkende man die rustig kan componeren geworden. TOP.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Elvis Costello & The Imposters - Look Now - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Niet meer zo ‘angry young man’ levert een plaat op vol echo’s uit het verleden, maar ook een plaat vol knappe songs
Ik ben lang niet altijd gek op het werk van Elvis Costello, maar de Brit maakte ook minstens een handvol platen die ik koester. Op Look Now trekt een deel van deze platen voorbij, want Elvis Costello citeert op zijn nieuwe plaat vaak uit zijn eigen werk, wat de sleutelplaten in zijn oeuvre bloot legt. Verwacht vooral de meer ingetogen en romantische kant van de Britse singer-songwriter, maar op een of andere manier houdt de muziek van Elvis Costello toch ook altijd een scherp randje. Ik vind lang niet alles dat hij maakt mooi, maar deze plaat doet toch weer wat met me.



Elvis Costello wordt hier en daar nog steeds een ‘angry young man’ genoemd, terwijl hij afgelopen zomer zijn 64e verjaardag vierde. Zijn uit 1977 stammende debuut My Aim Is True is al lang een klassieker en er zouden er nog vele volgen.

Misschien moet ik niet te scheutig zijn met het predicaat klassieker, maar platen als This Year’s Model, Armed Forces, Trust, Imperial Bedroom en King Of America mogen wat mij betreft zeker klassiekers worden genoemd en dan ben ik streng.

De Britse muzikant heeft inmiddels een enorme stapel platen op zijn naam staan en die zijn lang niet allemaal even goed. Uit de jaren 90 heb ik alleen de plaat met Burt Bacharach onthouden, terwijl de afgelopen 15 jaar alleen Secret, Profane & Sugarcane, National Ransom en het met The Imposters (met een aantal van zijn oude maten uit The Attraction) gemaakte The Delivery Man mijn aandacht wisten te trekken. Ook op het deze week verschenen Look Now staat de naam van The Imposters vermeld, maar het is een totaal andere plaat dan de plaat waarop Elvis Costello samen met onder andere Emmylou Harris de Amerikaanse rootsmuziek omarmde.

De afgelopen jaren schoot de muziek van de Brit alle kanten op, schreef hij zijn autobiografie en leverde hij een korte maar gelukkig succesvolle strijd met kanker. Look Now had misschien beter Look Back kunnen heten, want op zijn nieuwe plaat lijkt Elvis Costello voor een belangrijk deel terug te kijken op de muziek die hij de afgelopen decennia maakte.

Look Now laat goed horen welke platen Elvis Costello als de sleutelplaten in zijn oeuvre ziet en, toch wel opvallend, lijkt Painted From Memories, dat Elvis Costello in 1988 maakte met Burt Bacharach een hele belangrijke. Deze Burt Bacharach (inmiddels 90 jaar oud) schreef mee aan drie van de songs op de plaat, maar zijn hand waart ook op een groot deel van de rest van de plaat rond.

Toch is Look Now geen honingzoete plaat met songs van een oude ziel die al deels terugkijkt op zijn muzikale leven. De ‘angry young man’ Elvis Costello bestaat misschien niet meer, maar ook flarden van zijn vroege werk duiken op Look Now op, al spuwt de Brit wat minder gal en gif dan in zijn jonge jaren.

Look Now sluit verder aan bij de meer ingetogen momenten op platen als Imperial Bedroom, King Of America en Spike, al ligt het niveau wel net wat lager. Een net wat lager niveau is maar een relatief begrip, want Elvis Costello schrijft nog steeds song die flink boven de grauwe middelmaat uitsteken en vertolkt ze op geheel eigen en uit duizenden herkenbare wijze.

Ik zit bij beluistering van Look Now lang niet altijd op het puntje van mijn stoel, maar de plaat heeft absoluut veel moois te bieden en iedere keer dat ik de plaat beluister komt er weer een lichtpuntje bij. Elvis Costello laat nog maar eens horen dat hij in meerdere genres en stijlen uit de voeten kan en waar ik het aan het eind van de jaren 70 geen geweldig zanger vond, overtuigt hij op zijn nieuwe plaat met mooie, emotievolle en zeker ook soulvolle zang. Prima plaat. De naam Elvis Costello waardig. Erwin Zijleman

Vraag me de laatste dagen af wat Zachary Glass hiervan zou vinden. Elvis was (is?) zijn zo ongeveer muzikale god, zijn berichten over Costello's albums voor 3 juli 2009 19:41 uur -zijn laatste bezoek hier- zijn ongeëvenaard (Zachary's berichten zijn überhaupt ongeëvenaard) (ja ik ben een fan), sla ze er maar op na. Vermoed dat hij ook in dit album wel positieve aspecten zou hebben ontdekt, hoewel minder dan de Elvis van het eerste uur. Ik ben vooralsnog louter bovengemiddeld positief over Look Now. Prachtig gezongen, geweldige muziek. Look now Zachary.

Na alle highlights in vooral jaren '70 en '80 is het allemaal wat dof en duf geworden.

Poeh, ik vind het wel een klasse album hoor. Van iemand van 64 mag je verwachten dat hij niet meer klinkt zoals 40 jaar geleden. En die Burt met z'n 90 jaar, mooi is dat. Twijfelde in het begin of het geen postume bijdrage betrof. 'Burnt Sugar is so Bitter' is dan weer met Carole King geschreven, maar lag al een jaar of 20 op een plank te wachten op het goeie album. Dit is het dan; 4 sterren met een griffel.

Sluit ik me bij aan. Erg mooi gedaan en ook verrassend dat Costello dit nog uit z'n mouw schudt. Verschillende sferen, maar geen moment het idee naar een onsamenhangend album te luisteren. Mooie strijkers, fijne blazers, het zit er allemaal in. Return to form voor deze jaren 70 en 80 hero.

Was hem wat uit het oog verloren. Maar wat ben ik blij dat ik deze plaat een kans heb gegeven. Zeer fraaie composities. Ik vind hem daarbij ook nog eens zeer goed bij stem.

Juist 2x gefluisterd in de auto.

Wat een prachtige melodieën en arrangementen.
Mr. Costello zelf is meer dan goed bij stem, op sommige nummers nestelt hij zich vocaal echt heerlijk rond de muziek. Ook de achtergrondzangeressen dragen veel bij aan het totaalgeluid. Heel sterke plaat. Uitgebreidere bespreking volgt mss later.
4*