Chris Cochrane - Bath (1995)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten
Rock / Avant-Garde
Label: Avant
-
Last Night (2:50)
-
Stupid (0:21)
-
Faith (3:12)
-
Duty First (2:35)
-
Teeth (3:39)
-
Or Else (3:27)
-
Residual (2:01)
-
Manners (3:57)
-
Careful (2:22)
-
Spit (2:34)
-
Hit by a Car (2:45)
-
Anyway (1:24)
-
Above My Head (3:24)
-
Tony (2:54)
-
Give Me (4:10)
-
Patricide (2:25)
-
Like This (2:21)
-
A Memory (1:14)
Links
Last.fm
0
Meneer Bungel
geplaatst: 15 juni 2013, 03:26 uur
Via Mr. Bungle (u kent ze wel) kwam ik uit bij Weird Little Boy - Weird Little Boy (1998), een schotinderoos mix van avant-garde en meer maffe, catchy melodietjes, en langs dat aangenaam hobbelige paadje kwam ik weer uit bij dit Bath van Chris Cochrane.
Avant-garde tot op zekere hoogte, ik hoor ook veel post-rock / mathrock-invloeden, voor zover ik dat genre goed kan inschatten - laten we het houden op -rock (beetje minimalistisch van aard), en dan nog eens een flinke scheut folk oftewel singer-songwriter-kwaliteiten^. De zang is powerful melodieus met een emotioneel randje, maar er zitten ook vrij veel instrumentale passages / tracks tussen.
De onberispelijke productie en het strakke spel maken het af. Bij Weird Little Boy betwijfel ik of ik nog hoger uit zal komen qua cijfer, maar hier bekroop ongeveer meteen zo'n zelfde gevoel als recentelijk bij Qui - Love's Miracle... die er niet lang over deed om aan vijf sterren te komen. Een rijke plaat in vele opzichten, die ik maar blijf opzetten.
Hier nog een andere review die o.a. rept van ''...echoes the ruins of the 90s lo-fi / alt rock scene...''. Verder heel mooi verwoord, al ben ik het met de kritiek (4e / 5e alinea) helemaal niet eens. Vanzelfsprekend, zou ik zeggen - juist het fragmentarische van alle tracks cq. de muzikale 'dwalingen' maken het tot een waar avontuur.
^ Alles opgeteld en afgetrokken, zou ik hier genres rock / avant-garde plaatsen. Voor folk (singer-songwriter) is op MuMe dan geen ruimte meer.
Avant-garde tot op zekere hoogte, ik hoor ook veel post-rock / mathrock-invloeden, voor zover ik dat genre goed kan inschatten - laten we het houden op -rock (beetje minimalistisch van aard), en dan nog eens een flinke scheut folk oftewel singer-songwriter-kwaliteiten^. De zang is powerful melodieus met een emotioneel randje, maar er zitten ook vrij veel instrumentale passages / tracks tussen.
De onberispelijke productie en het strakke spel maken het af. Bij Weird Little Boy betwijfel ik of ik nog hoger uit zal komen qua cijfer, maar hier bekroop ongeveer meteen zo'n zelfde gevoel als recentelijk bij Qui - Love's Miracle... die er niet lang over deed om aan vijf sterren te komen. Een rijke plaat in vele opzichten, die ik maar blijf opzetten.
Hier nog een andere review die o.a. rept van ''...echoes the ruins of the 90s lo-fi / alt rock scene...''. Verder heel mooi verwoord, al ben ik het met de kritiek (4e / 5e alinea) helemaal niet eens. Vanzelfsprekend, zou ik zeggen - juist het fragmentarische van alle tracks cq. de muzikale 'dwalingen' maken het tot een waar avontuur.
^ Alles opgeteld en afgetrokken, zou ik hier genres rock / avant-garde plaatsen. Voor folk (singer-songwriter) is op MuMe dan geen ruimte meer.
* denotes required fields.
* denotes required fields.