Kikagaku Moyo - Masana Temples (2018)

Een style change mogen we dit nieuwe album wel noemen. Weg zijn de lange op improvisatie gerichte psychedelische suites, en in de plaats daarvan komen korte psychedelische songs in de stijl van Ryley Walkers recentere albums. Met wat afgezaagde J-pop vocals onder een laagje echo voor het zogenaamde 60's flowerpop effect. Niet verrassend, aangezien de band tegenwoordig zo nu en dan live samenwerkt met Ryley Walker (zo ook komende maand tijdens LGW?#18 in Utrecht). In de studio nogal saai (op de spontane freakouts na dan - die blijven genieten bij deze band!), maar live ongetwijfeld een sensationeel improvisatie gebeuren.

Lekker voortkabbelend psychedelisch plaatje. De Oriëntaalse invloeden zijn lekker aanwezig en de hele sfeer doet denken aan die van slaapliedjes. Het zit allemaal weer goed in elkaar en Kikagaku Moyo mag zich dan ook terecht een van de opvallende bands van 2018 noemen.

Niets speciaals meer onder de zon. Gatherings en Dripping Sun, de eerste nummers die vrij kwamen op bandcamp, zijn nog zeer leuke nummers. De overige tracks zijn een stuk minder.

Mijn eerste kennismaking met Kikagaku Moyo was het betoverende Dripping Sun, dat was al een goed begin. Maar pas na hun sublieme optreden op Le Guess Who? ben ik verslingerd geraakt aan deze band en dit album. Kikagaku Moyo is een Japanse band die psychedelische rock maakt met fantastisch gitaarwerk en bezwerende Japanse teksten. Referenties zijn Motorpsycho of bijvoorbeeld Tame Impala ten tijde van hun debuut, maar dan verrijkt met oriëntaalse invloeden. Hierdoor heeft de band ook echt een eigen smoel. Dripping Sun en Gatherings springen er voor mij uit, maar dit album is genieten geblazen van begin tot eind. Ik kan niet wachten om dit nog eens live te zien!