Kandace Springs - Indigo (2018)

Het in 2016 uitgebrachte Soul Eyes overtuigde mij volledig. Vooral door de prachtige stem van Kandace Springs was ik om. Voeg daaraan toe dat de songs ook nog eens goed in elkaar zitten en je begrijpt dat ik uit keek naar een nieuwe plaat. Die kwam er dus dan ook dit jaar.
Indigo lijkt bij de opener het iets anders aan te pakken dan voorganger Soul Eyes. De opener is een licht dancy nummer. Het blijft gelukkig subtiel, maar dit is niet wat ik van Kandace verwacht had in eerste instantie. Breakdown is ook wel weer anders, dit is meer een glijerige R&B ballad in de positieve zin van die omschrijving. Op het randje maar er net niet over heen zogezegd.
Meer herkenbaar is Fix Me met een mooie subtiele productie zodat de vocalen de verdiende hoofdrol krijgen. Na een jazzy intermezzo horen we Piece Of Me dat klinkt als een ode aan Sade. Zij had dit immers duidelijk ook kunnen zingen. Prachtig wordt met de song 6 8. Een prachtige lome jazzsong die kristalhelder in gezongen is. Prachtig nummer.
Na weer intermezzo komt een song waar de vocalen van Kandace het podium morgen pakken. Een bijzondere combinatie met de licht eclectische productie. Unsophisticated is daaropvolgend een typische Springs-song. Warme jazzy instrumentatie en die uiterst wendbare stem komen mooi samen. Black Orchid biedt gitaar en stem, maar meer lijk je ook niet nodig te hebben. Misschien dan die fluit en strijkers die er nog bij komen. Daar waar ze de popkant op gaat met Love Sucks. Een nummers met een zomers ritme.
Een opvallende Roberta Flack cover, die eigenlijk weinig toevoegt aan het fantastische origineel om het geheel af te sluiten met het duet Simple Things. Een vrij kaal nummer met een mooie intensiteit.