Swamp Dogg - Love, Loss, and Auto-Tune (2018)

Vanaf vandaag tijdelijk te beluisteren, vóór de officiële release volgende week vrijdag, via een stream van NPR first listen

Redelijk mislukte, maar daarom bij vlagen ook fascinerende plaat. En inderdaad: Swamp Dogg doet een 808s, maar dan anders.

Vandaag een paar nummers beluisterd - het beluisteren lukt bij mij alléén als ik het doseer, zo merk ik. Ik stel mijn oordeel uiteraard uit, maar ik ga mijzelf straks de hand schudden als ik alle nummers de revue heb laten passeren. Komt gegarandeerd niet in mijn lijstje van beste albums van het jaar 2018. Ben echter benieuwd naar andere reacties op dit forum en de recensies op internet en in de muziekbladen.

Swamp Dogg is een uitgediende die vooral als producer en songwriter actief was voor anderen, maar ook solo een aantal zeer interessante platen heeft gemaakt. De beste man is inmiddels 72 en blijft toch aardig actief. Zijn vorige plaat stamt uit 2014.

Ik moet zeggen dat ik met enige terughoudendheid aan deze plaat ben begonnen. Dit komt vooral door het laatste woord uit de titel, daar ben ik niet zo’n fan van. Maar de opvallende en wat bombastische opener verrast me toch wel positief. Net als Lonely ook wel een cool nummer is, ondanks of misschien wel dankzij de autotune. Dat is tegenstelling tot I’ll Pretend, wat me maar weinig kan boeien. Gelukkig zit er dan wel weer wat meer melodie in I’m Coming With Lovin’ On My Mind, maar aan de andere kant weet ik ook niet heel goed wat met het nummer aan moet. Helemaal geldt dit voor de vage trip die $$$ Huntin’ is.
I Love Me More is een opgepompt nummer waar bij Sex With Your Ex de bluesyness het nummer goed doet. Zo hoor ik Swamp Dogg toch wel liever. Hiphop komt dan voorbij op She’s All Mind All Mind en afsluiter Star Dust is een verrassende ballad.