She's on Mars - Sleepless Creatures (2018)
mijn stem
3 stemmen
1
geplaatst: 15 augustus 2018, 19:00 uur
Op aanraden gekocht dit debuut album en in eigen beheer uitgebracht.
Wat moet je verwachten?
De opener Utopian Disasters klinkt erg 80’s maar veelbelovend, kwa sfeer neigt het naar She wants revenge met 2 stemmige zang, leuk nummer.
White Rabbit, voor de aankoop via joetjoep al beluisterd en gaf me een aankoop twijfel. Het nummer hakt van de ene sfeer naar de andere, de backing vocals zijn vaak net te veel waardoor het gaat irriteren, maar de climax van het nummer trekt het voor 90% je terug waardoor het toch met een plusje uitpakt.
Words n Howls, net als het vorige nummer te graag backing vocals in het nummer. Het is te terwijl het met minder juist meer had toegevoegd. Gitaar werk is lekker en door de lengte leuke vuller. Zit meer in als de 2de stem minder aanwezig was.
Foes, gek na 2 nummers backing vocals mijn aandacht liet verslappen leent dit nummer er zich er goed voor, lekkernummer. De sprongen in instrument gebruikt lopen lekker over en het nummer is 1 geheel wat lekker wegluisterd en potentie van haar op Mars laat horen. Balans is goed in hoog en laag.
Stargrace, opent met een ala Bauhaus radarachtige toon, ruimte ping wat in een lekker akoustische gitaar op gaat. Gebruik van synths en dubbele vocalen sluiten mooi aan. De sfeer sluit zich lekker aan in een reisje tussen planeten en sterren. Smaakt naar meer, reizen zal je!
Daydream-Inn heerlijk nummer met dreigende zware synth er in, mooie compositie in balans, donker en soms heel open. Lekkere break naar een meer uptempo stuk. Let me in!
Slow Moving, opent veel belovend, helaas al snel komt het voor mijn gevoel op een toon dat ik mijn aandacht snel kwijt ben. Het eerste nummer die steeds een snel skipmoment heeft.
Wired, een zwaar op de jaren tachtig leunend nummer, lekkere sequence line. Zo nu en dan zware synths, waar de overgang naar luchterige synth lijntje te abrupt zijn. Een goede producer zou de scherpe overgangen kunnen omzetten in een lekker nummer.
Conslusie, leuk en veel belovend album van eigen bodem. Je merkt alles in eigen beheer gedaan is en dat maakt het leuk en interessant, maar het klinkt regelmatig net niet af.
Invloeden van Xymox, Shewants Revenge of noem wat eighties zijn duidelijk aanwezig en She’s on Mars wil met de 2 stemmen een duidelijke stempel zetten. Te duidelijk bij een aantal nummers, maar uiteindelijk met de scherpe randjes er af hoop ik er meer in het vat zit.
3,5 ster is voor mijn gevoel na meerdere luisterbeurten wat het is.
Om meer support aan de heren voor een vervolg met meer aandacht zou ik zeggen koop het album. Miskoop is het zeker niet voor het geld!
Wat moet je verwachten?
De opener Utopian Disasters klinkt erg 80’s maar veelbelovend, kwa sfeer neigt het naar She wants revenge met 2 stemmige zang, leuk nummer.
White Rabbit, voor de aankoop via joetjoep al beluisterd en gaf me een aankoop twijfel. Het nummer hakt van de ene sfeer naar de andere, de backing vocals zijn vaak net te veel waardoor het gaat irriteren, maar de climax van het nummer trekt het voor 90% je terug waardoor het toch met een plusje uitpakt.
Words n Howls, net als het vorige nummer te graag backing vocals in het nummer. Het is te terwijl het met minder juist meer had toegevoegd. Gitaar werk is lekker en door de lengte leuke vuller. Zit meer in als de 2de stem minder aanwezig was.
Foes, gek na 2 nummers backing vocals mijn aandacht liet verslappen leent dit nummer er zich er goed voor, lekkernummer. De sprongen in instrument gebruikt lopen lekker over en het nummer is 1 geheel wat lekker wegluisterd en potentie van haar op Mars laat horen. Balans is goed in hoog en laag.
Stargrace, opent met een ala Bauhaus radarachtige toon, ruimte ping wat in een lekker akoustische gitaar op gaat. Gebruik van synths en dubbele vocalen sluiten mooi aan. De sfeer sluit zich lekker aan in een reisje tussen planeten en sterren. Smaakt naar meer, reizen zal je!
Daydream-Inn heerlijk nummer met dreigende zware synth er in, mooie compositie in balans, donker en soms heel open. Lekkere break naar een meer uptempo stuk. Let me in!
Slow Moving, opent veel belovend, helaas al snel komt het voor mijn gevoel op een toon dat ik mijn aandacht snel kwijt ben. Het eerste nummer die steeds een snel skipmoment heeft.
Wired, een zwaar op de jaren tachtig leunend nummer, lekkere sequence line. Zo nu en dan zware synths, waar de overgang naar luchterige synth lijntje te abrupt zijn. Een goede producer zou de scherpe overgangen kunnen omzetten in een lekker nummer.
Conslusie, leuk en veel belovend album van eigen bodem. Je merkt alles in eigen beheer gedaan is en dat maakt het leuk en interessant, maar het klinkt regelmatig net niet af.
Invloeden van Xymox, Shewants Revenge of noem wat eighties zijn duidelijk aanwezig en She’s on Mars wil met de 2 stemmen een duidelijke stempel zetten. Te duidelijk bij een aantal nummers, maar uiteindelijk met de scherpe randjes er af hoop ik er meer in het vat zit.
3,5 ster is voor mijn gevoel na meerdere luisterbeurten wat het is.
Om meer support aan de heren voor een vervolg met meer aandacht zou ik zeggen koop het album. Miskoop is het zeker niet voor het geld!
* denotes required fields.
* denotes required fields.