Dot Dash - Proto Retro (2018)

Een band van veteranen uit Washington DC dat zich toelegt op perfecte powerpop liedjes. Zelf refereren zij aan jaren 60 en 70 helden, maar ik hoor toch vooral invloeden van de jaren 90 crème de la crème. Weezer, Fountains of Wayne, dat spul. En dan misschien nog een tikkeltje beter. Inderdaad omdat via de powerpop van eind jaren 70 Big Star in beeld komt en dan uiteindelijk natuurlijk de melodische kracht van The Beatles.

Met die laatste band is Dot Dash niet te vergelijken. Daarvoor is haar muziek te een dimensionaal. Geen 'Yellow Submarine' of 'Blackbird' hier. Dat mis ik ook niet echt. Dot Dash is in staat om een album lang het ene na het andere perfecte popliedje op mij af te vuren en ze blijven allemaal hangen. Het heeft dan ook geen zin om er een apart uit te halen, al steken er een paar zeker boven uit.

In de jaren 90 kwam 'Whirligig' van The Caulfields uit. Een prachtig gitaar album dat ik nog steeds met veel plezier speel. Tot en met het 7e nummer. Daar gaat Proto Retro dus moeiteloos overheen. Het blijft boeiend en dat is zelfs meer dan 'Fountains of Wayne' kan inbrengen bij mij. (Weezer heb ik nooit meer dan een paar nummers echt goed gevonden.) Kortom, een enorm leuke verrassing die zo maar uit het niets mijn e-mail box in kwam gewaaid. De kleine dingen die het leven mede zo leuk maken.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.