Steve Perry - Traces (2018)

Tsja. Dubbel gevoel. Heel gaaf dat ie nog een plaat maakt en zijn stem is nog dikke prima, maar wat is dat eerste losgelaten nummer ontzettend weeeig zeg.

Mwoah vind ik wel meevallen. Ligt qua stijl behoorlijk in lijn met zijn eerdere solo werkjes vind ik. Toegegeven; ik vind het ook geen hoogvlieger maar ik sta er niet van te kijken dat hij met zo'n soort nummer aan komt als eerste single. Heb het nummer nu 3 keer geluisterd en ik moet zeggen dat ik het al beter vind dan de eerste keer. De productie klinkt prachtig en het wordt mooi gespeeld en gezongen. Zijn stem is, ondanks wat raspiger, nog altijd fantastisch! Ben benieuwd naar de rest van het album. Want eerlijk is eerlijk; de laatste paar Journey albums stonden vol met geweldige nummers. En ik heb het gevoel dat dat bij Perry niet zo gaat zijn. Dat gevoel krijg ik mede omdat ik vind dat dat bij zijn andere solo albums ook het geval was. We zullen zien...

Nog niets van gehoord maar alleen al door de hoes zou je het vinyl willen hebben

Ik had ook geen speed metalplaat verwacht. Erg zoetjes inderdaad maar met Perry's stem kan het allemaal wel.

Zeg dat!

Tja, No erasin' is inderdaad zo'n zoete midtempo ballad waar Journey destijds patent op had. En ook de andere tracks die ik tot dusver deels hier kan beluisteren lijken me aan de softe kant, maar dat kun je verwachten van een zanger met zo'n verleden. Ik vind het al heel wat dat zijn stem zich zo goed gehouden heeft. Ben wel nieuwsgierig naar het eindresultaat.

Tweede en derde single, resp. No more cryin' en We're still here staan inmiddels ook op YouTube.
Ik vind ze nog wat weeïger klinken dan No erasin'. We're still here deugt wel, maar No more cyin' vind ik eerlijk gezegd niet zo'n heel sterk nummer. Misschien nog wat vaker luisteren. Toch wel fijn om z'n stem weer eens te horen, maar ik weet nog niet zeker of dit een verplichte aanschaf gaat worden.

I need you is overigens een cover van het Beatles-nummer dat op 'Help!' staat.

Hm, dit wordt blijkbaar een album met ballad, Steve Perry de crooner.

Blijft een top zanger. Wachten verder tot ik het album heb beluisterd!

Vanmorgen eindelijk de hele cd mogen luisteren. En tja.... hij is wat kort met zn 40 minuten, het klinkt allemaal ook wel erg zoetsappig en het is wat gladjes geproduceerd allemaal. Maar.....ohhhhh verschrikkelijk, wat kan die die Steve Perry toch prachtig, subtiel, gevoelig en krachtig zingen. Hij heeft het in interviews uitgelegd waarom we er zo lang op hebben moeten wachten. Tja als je dat dan moet geloven dat hij dit ook allemaal vanuit zijn hart zingt, dan...dan is het een prachtige cd. Mooie liedjes en het wachten meer dan waard.

Aangezien Steve Perry bij mij altijd wel een potje kan breken was ik toch wel nieuwsgierig naar dit album en wat valt het tegen. Dat Perry wat ouder wordt en zich wat meer focust op de ballads, het zij hem vergeven maar dat het album zo zoetsappig uit zou vallen is toch wel een tegenvaller. De ex-Journey zanger croont zich een weg door songmateriaal waar waarschijnlijk veel AOR liefhebbers met een boog omheen lopen.
De nummers zijn jammergenoeg ook niet echt sterk, door de vele zwijmel nummers vallen de sterke details ook niet echt op. Waar op zijn vorige schijf (24 jaar geleden alweer) nog wel wat rock elementen te bekennen waren is dat hier niet het geval. Als je merkt dat de sleet ook op zijn stem begint te komen dan kan ik niet anders concluderen dat Traces een bittere teleurstelling is gebleken.

Op "In the Rain" hoor ik wat sleet op de stem van Perry... Maar verder vind ik dit toch wel een hele fijne plaat. Een soul album durf ik het niet te noemen, maar de invloeden zijn er en die impact heeft het op mij zeker. Er wordt overigens ook nog gerockt (wat bijzaak is blijkbaar) op: "Sun Shines Gray", dat best op een Journey plaat had gepast. Het is wat Perry zelf wilt doen hierop, het is niet voor niks een soloplaat. En een hele mooie. Als ik hardrock wil zijn er genoeg alternatieven te vinden, zelf met zangers die er naar klinken(!)

Geweldig om zijn stem weer te horen en ondanks zijn 69 jaar klinkt het nog steeds fantastisch. De 1e 6 nummers zijn wat mij betreft prima en een genot naar te luisteren. Ik leg ook bewust geen link naar het Journey verleden. De laatste 4 nummers zijn wat mij betreft wat te soft, maar als je het verhaal achter deze cd kent dan snap ik waar zijn nummers vandaan komen. Kortom, als fan super om deze zanger weer te horen en hopelijk leidt zijn hernieuwde muzikale inspiratie tot veel moois.

Sorry, maar ik mis het vuurwerk op dit album. Nog een 3.5 omdat hij nog steeds een dijk van een herkenbare stem heeft

Weinig verrassingen op dit nieuwe solo album van Steve Perry (voorheen Journey),had ik ook niet echt verwacht en hoeft voor mij ook niet per se.Wel had Traces voor mij wel een beetje steviger mogen zijn want nu zijn het voornamelijk nummers in rustigere rock segment en natuurlijk ballads.
Ach met een stem als die van Perry klinkt het al snel lekker,de songs zijn degelijk en er zit nog wonderbaarlijk weinig sleet op 'the Voice' .
Sun Shines Gray vind ik het sterkste (en ook meest rockend) nummer met in zijn kielzog No More Cryin.
De rest van het materiaal is redelijk tot goed en wordt door de,nog steeds fantastische zang van Perry vrij makkelijk naar 3,5 sterren getild.

Ik wist helemaal niet dat deze plaat er is.
Ik ben wel benieuwd hoor.