Whitney Houston - My Love Is Your Love (1998)

Extreem eentonige album met erg veel eenzijdige nummers waar ik gewoon enorme hoofdpijn van krijg, en die ongezien bullshit lyrics gaan er gewoon niet in bij mij.

1* voor Until You Come Back

Wat een come-back maakte Whitney met deze cd! De hippe producers haalden t beste in Whitney naar boven. It's Not Right is Whitney op haar scherpst. Heartbreak Hotel is een vocale top-prestatie van 3 geweldige zangeressen. I Learned From The Best is nog zo'n geweldige ballad waarop Whitney een vocaal hoogstandje aflevert. Until You Come Back doet je terug gaan in de tijd naar de oude Whitney liedjes!
Deze vernieuwing had Whitney destijds echt nodig en ze levert hiermee een top-album af.

Een come-back die samenviel met haar teloorgang.
En elk jaar kondigt ze weer aan van Bobby Brown te zullen scheiden en clean te zullen zijn...
Ik hoop dat ze die sukkel eens de rug toekeert en zichzelf uit het dal haalt.

Wat weinig berichten bij toch 1 van haar beste albums. Ik kan er nog net 3 sterren aan kwijt. Tracks 1, 2, 3, 5 en 7 zijn de betere nummers van deze Whitney. Het duet met Carey is een dieptepunt in haar carriere. Hoop dat nummer ook nooit meer te horen Maar voor de rest is het in zijn genre een prima album. Zie pop staan, zal daar nog R&B aan toevoegen, lijkt me meer gepast

Persoonlijk vind ik dit het beste album van Whitney Houston. Een comeback dat inderdaad tegelijkertijd de ten ondergang van Whitney Houston betekende. Het nummer 'My love is your love' vind ik echt het hoogtepunt is is wat mij betreft ook het mooiste nummer van Whitney ooit.

Maar ook de duetten zijn prima nummers. 'When you believe' moet ik niet te vaak horen, dan ga ik het uitkotsten, maar eens in de zoveel tijd blijf ik het een fantastisch nummer vinden. Het was ook de titelsong van de film 'The Prince of Egypt' als ik het me goed herriner.

Nummers als 'It's not right, but it's okay' en 'Until you come back' beginnen ook nooit te vervelen. Zeker een van de betere R&B albums uit de jaren, en zoals ik al aangaf, het beste album van Whitney Houston. Al met al kom ik op 3,0* uit.

Helemaal geen slecht pop/R'n'B-album, hoewel er nogal veel standaardbeats gerecycleerd werden voor meerdere nummers op dit album. Die beats lijken nogal sterk op degene die Lauryn Hill datzelfde jaar ook gebruikte op haar Miseducation-album, maar dan met de ruwere kantjes er vakkundig afgevijld.

Van de breekbare Whitney Houston die we kennen van haar populairste ballads is niet zo veel terug te vinden, behalve dan onderandere op de fraaie single I Learned From the Best.

De singles zijn behoorlijk okay: My Love Is Your Love, I Learned From the Best, Hearbreak Hotel en zelfs het duet met (oh gruwel) Mariah Carey valt nog best te pruimen.

In de tracklist hierboven staat George Michael vermeld als gastzanger op If I Told You That, maar daar is niets van terug te vinden op het nummer zelf of in de credits van het begeleidende boekje... Was dit op een andere uitgave oid?

Ik heb een versie met een bonusdisc met enkele (overbodige) club remixen, wel aardig voor echte fans, maar zeker geen noodzakelijkheid.

Vreemd genoeg is dit een groei-album, wat ik maar weinig meemaak bij pop... Ondertussen kan ik er al 3 sterren aan kwijt.

***

Volgens mij niet, want je hoort duidelijk dat George meezingt. Zie hier de clip. Wordt dit op jouw versie dan alleen door Whitney gezongen?

Verder mee eens over dit album. Groei-album wil ik dan weer niet zeggen, maar het is een lekker album voor tussendoor.

Album nog maar eens opgezet, maar geen George te bekennen op dit nummer (vergeleken met de clip om te zien waar hij juist verwacht werd). Ook in de credits staat bij dit nummer specifiek: All Vocals: Whitney Houston ....

Ik ga 'm even uit de kast halen, want volgens mij ken ik alleen de versie van de clip.

Edit
Inmiddels beluisterd en je hebt helemaal gelijk v.w.b. het nummer zonder George als de notitie in het boekje. Snap mijn verwarring al omdat ik op mijn ipod de versie met George heb staan.
Ik vraag me nu ook af of het duet wel op dit album is gezet... Iemand wel de versie zoals bovenstaand op dit album?

Het nummer If I Told You That is op single uitgebracht in 2000 samen met George Michael. Dit ter promotie van een verzamel album van Whitney welke in 2000 uit kwam ( Whitney Houston - The Greatest Hits (2000) ) waar dit nummer opnieuw voor is opgenomen.

Of te wel deze albumversie is het origineel en dus zonder George Michael. Dus die toevoeging moet er bij dit album vanaf.

edit: inmiddels gedaan.

fijn album voor de zaterdagmorgen, It's not right but it's okay vind ik 1 van haar vermakelijkste nummers, ook Heartbreak hotel is een sterke ballad.
Whitney Houston schoof hiermee op richting meer urban maar inderdaad zonder al te scherpe randjes, terwijl het persoonlijke verval al was ingezet.

Bij mijn versie geen clubmixes maar wel het nummer Fine (??)

Best een aardig album . De draak met Mariah Carey vergeef ik haar dan maar. It's Not Right But It's Okay is zelfs heel leuk te noemen .I Learned From The Best is ook een prima nummer. Voor de rest een wat ondergewaardeerde plaat van Whitney . 3 en halve ster

Na het zien van de docu Whitney een paar weken terug is het nog opmerkelijker dat dit album eruit gekomen is, aangezien het snuivende verval al vrij ver was ingezet rond de tijd dat dit album uitkwam.
Hier staan toch wat betere hits op dan uit de rest van haar (beperkte) 90's output.
Ze had misschien de tekst van I learned from the best wat beter tot zich moeten nemen voor haar eigen situatie met Bobby Brown.
When you believe had hier niet opgehoeven want dat was van een soundtrack.

Geen slechte plaat, maar ze heeft zeker betere gemaakt. Rust in vrede Whitney.

Geweldig en iconisch album van 'The Voice'. Een echte classic. Het nummer met Mariah is het mooiste duet ooit gemaakt.

Whitney's stem was in deze periode een stuk donkerder en rauwer dan in de beginjaren, maar haar hoge noten waren nog altijd ongeëvenaard. Persoonlijk hou ik heel erg van de klank in haar stem die ze in deze periode had. Ook haar (kleding)stijl is duidelijk anders dan voorheen, het is allemaal wat stoerder. Don't mess with Whitney!

Ik ben pas na Whitney's dood haar muziek gaan ontdekken, maar wat zou ik graag zijn opgegroeid ten tijden van haar hoogtijdagen! Kan met niet voorstellen wat voor impact het nummer met MC moet hebben gehad op de fans van beide diva's.

Fan van beiden, ik kan me goed herinneren dat ik het een redelijk goed duet vond (zeker niet het allerbeste ooit) en dat ik eigenlijk best underwhelmed was. Komt wellicht ook, omdat destijds behoorlijk in de media te horen was dat de twee een grote hekel aan elkaar hadden en dit alleen voor de 'goede orde' deden. Dit bleek uiteindelijk niet waar, ze hadden veel respect voor elkaar.
Maar mooiste duet ooit gemaakt, dat heb ik nooit ervaren.

Valt me op dat de albums van WH zo laag beoordeeld worden. Wellicht heeft elk album een paar kneiters van hits en is de rest te matig? Ik vind dit album behoorlijk goed. Ik heb de ander albums van Whitney niet, maar daar ga ik me zeker nog aan wagen. 4*

It's Not Right But It's Okay (4:51) --- 3,5
Heartbreak Hotel (4:41) --- 3,5
My Love Is Your Love (4:24) --- 4,0
When You Believe (4:32) --- 5,0
If I Told You That (4:37) --- 3,5
In My Business (3:26) --- 3,0
I Learned from the Best (4:19) --- 4,0
Oh Yes (6:52) --- 4,0
Get It Back (4:56) --- 2,5
Until You Come Back (4:53) --- 3,5
I Bow Out (4:30) --- 3,0
You'll Never Stand Alone (4:21) --- 3,5
I Was Made to Love Him (4:29) --- 3,0

Mijn favoriet is het debuut (met de meeste kneiters van hits) en dan blijft het bergaf gaan. Dit vierde album vind ik niet veel soeps. Ik snap wel dat ze met de tijd mee wilde maar mij boeit deze stijl minder.

De muziek op de eerste albums is best glad, maar naar hedendaagse normen klinkt Whitney zelf ongepolijst. Haar stem was toen op zijn best. Als een orkaan blaast ze je omver. Na The Bodyguard in '92 wordt het minder. Het druggebruik laat zijn sporen na. Haar allerlaatste album, I Look to You, vind ik om die reden pijnlijk om aan te horen. Hoewel ze weer rechtgekrabbeld was klinkt ze nog maar als een schim van zichzelf.

Ik vind I Look To You juist een prachtig album. Whitney’s stem is nog een stuk donkerder en rauwer dan op dit album, maar dat was de keiharde realiteit; alle pijn en tegenslagen, maar ook een soort berusting, hoorde je terug in haar stem. En ondanks dat haar stem haar soms in de steek liet en niet meer was zoals vroeger, stond zo nog steeds vol overgave op het podium. Geen playback of pre-recorded vocals, maar een echte artiest die live zingt, ook op de slechte dagen.

De eerste helft van de jaren 90 was ze nog fenomenaal live. I have nothing (Billboard 1993), en dat Homecoming concert in '92 zijn waanzinnig goed. Ik ben het er wel mee eens dat het hierna bergafwaarts ging. Met dit album heb ik niks, maar ik vind sowieso dat haar kwaliteiten niet optimaal tot uiting kwamen in een studio setting. Maar ik vind ik de up-en mid tempo nummers van de eerste 3 albums wel leuk.

Klopt. Ik schreef na 1992 omdat The Bodyguard van dat jaar is, maar op Whitney Houston Live - Her Greatest Performances staan nog straffe dingen uit 1994. Vooral de medley I Loves You Porgy / And I'm Telling You I'm Not Going / I Have Nothing (The 21st Annual American Music Awards, 1994) is waanzinnig goed gezongen. De cd/dvd eindigt helaas in mineur met een dieptepunt; Whitney die I Didn't Know My Own Strength zingt tijdens The Oprah Winfrey Show, 2009.