Hawaii - One Nation Underground (1983)

Een klassieker, met Marty Friedman.
Is deze zo moeilijk verkrijgbaar dat niemand 'm nog heeft?
Is jammer genoeg nooit officieel op cd verschenen.

Ik hebbem nog, en ook de Vixen EP!

Heb deze ook in mijn verzameling
Goei e lp alleen produktie matig

Om niet te zeggen rotslecht.




Die is vast nog zeldzamer maar ook wat minder gezocht denk ik.

from the bastions, in the deepest fanthoms
of the sea, came spewing forth in a cloud of
volcanic ash and raining fire, a structure
of molten rock forming...

ONE NATION UNDERGROUND


Mijn ongelofelijke dank voor dit album, Cabeza.

Bijna even oneindig als mijn dank is het zonde van de productie. Die is nóg slechter dan ik me herinnerde. Niet eens een demo waardig. In Nitro Power is de gitaar amper te horen. De muziek zelf maakt heel veel goed maar niet alles, want daarvoor is alles gewoon niet goed genoeg te horen.

Beste nummers vind ik, Escape the Night, The Pit and the Pendulum en Overture Volcanica.

Overture Volcanica is echt een geniaal instrumentaal.

Foei, wat een ***productie! Dat wordt nog moeilijk beoordelen...

Jij bent wel wat gewend dacht ik.

Dit was voor mij zelfs even schrikken! Maar ik worstel me er wel doorheen hoor.

Efkes voorbij kijken die gammele (wat een mooi woord) productie en genieten van stevige old school metal.

PS: met dank aan de vriendelijke collega om de hoes van zijn lp in te scannen op groot formaat. You know who you are!

Productie is nog redelijk aan te wennen, maar zo'n simpel melodietje dat in het eerste nummer wordt gebruikt niet en '...Burn' en de afsluiter vind ik deels wat zwakjes (die eerste niet in de laatste plaats vanwege de zang, die wel vaker de bocht vliegt - hou wel van hoge zang, maar je kan het kennelijk ook te gek maken bij mij). Verder zeker goed te doen, met vooral smullen gitaarwerk, maar in mijn oren niet direct een klassieker.

Plussend en minnend, moeilijk kijkend en nog eens op mijn kop krabbend... uiteindelijk een 7.

Mijn advies; geef het nog wat luisterbeurten, tot je bij de onvermijdelijke 5* uitkomt.

Nah, dat gaat 'm niet worden. Een halfje erbij sluit ik op termijn niet uit, maar wat ik ook vergat te vermelden is dat het songmateriaal niet echt denderend is... teveel minpunten dus, maar nog steeds een leuke plaat hoor.
Op mijn beurt zou ik jou aanraden om Heir Apparents debuut en Culprits enige echte nog wat luisterbeurten te gunnen.

Deze LP kwam ik deze week tegen in een mooie collectie die te koop werd aangeboden. Ik had nog nooit een noot van de band gehoord, maar wist natuurlijk wel dat Marty Friedman hier zijn gitaarkunsten laat horen. Voor mij reden genoeg om de LP mee te nemen.

Gezien het feit dat dit album via Shrapnel uitkwam en Mike Varney niet bekend stond om zijn hoge opnamebudgetten, had ik geen geweldige productie verwacht voor dit album. Maar dan nog stelt dit album teleur…… Geen laag, de verhoudingen totaal uit balans, schelle gitaren…. Nee, deze plaat zet je niet op voor je plezier. Of toch wel…. want muzikaal heeft dit album best wel wat te bieden en is het mooi om Friedman in zijn jonge jaren te horen spelen. Zeker nog niet zo vloeiend als in zijn jaren bij Cacophony en daarna, maar zijn talent was al hoorbaar. En de nummers zitten aardig in elkaar.

Die onvermijdelijke vijf sterren die Kronos belooft hoor ik vooralsnog zeker niet. De tijd zal leren of ik van mening verander .

Ik sluit niet uit dat er bij mij een beetje nostalgie meespeelt, namsaap.

We waren destijds wel wat gewend wat betreft slechte producties en deze is echt ondermaats. Toch heeft het zijn charme vind ik.

De elpee sinds een paar maanden in bezit en de prijs viel mijns inziens nog mee, nog geen 80 EUR, voor een uitstekend exemplaar met hoes nog zo goed als nieuw.

Qua productie valt het wel mee, het geluid is wat dunnetjes en wat doffig maar de uitstekende songs en het indrukwekkende gitaarwerk van de toen nog piepjonge Marty Friedman maken alles goed.

Volgens mij heeft Hawaii veel bands beïnvloed zoals bijvoorbeeld Toxik.