9.0 - Too Far Gone (1990)

Redelijk debuut van 9.0 uit Shrapnel/ metalblade stal. Dit kwam uit in de tijd dat er een oeverloze stroom aan gitaar"hero"cd's uitkwam op dit label. Denk aan Darren Housholder, Marty Friedman en Jason Becker etc.
De gitarist in deze band is (voor mij onbekende) Craig Small die het gelukkig beperkt houd wbt de gitaristische uitspattingen.
Zanger is Peter Marrino bekend van Cacophony en hij is geen echte hoogvlieger. Niet slecht maar in hoogte heeft hij moeite, zeg maar. Soort kruising tussen David Reece en Paul Di 'Anno.
Drummer is Ray Luzier die is inmiddels bij Korn terecht gekomen.

Muzikaal zou ik dit het hokje stevige hairmetal gooien. Beslist niet slecht.

(Qua stijl doet het me in de verte denken aan Billionaire Boys Club - something wicked comes)

Doet mij sterk denken aan Racer X, een soort van aan partybluesrock verwante heavy / power metal. Zanger Peter Marrino zet hier toch net een wat andere stem op (minder rauw) dan bij Le Mans (waar ik enkel het debuut nog maar van ken) terwijl Racer X weer een ruigere strot in de gelederen had - al haalt Marrino ook nog wel es flink uit. Dit is toch ook heel smakelijk en met Shrapnel weet je dat het qua muzikanten, en dan vooral vet smullen gitaarwerk, wel snor zit. 'Little Sister' is een knaller - die me wel behoorlijk bekend voorkomt, 'Shy Boy', denk ik. Daarop volgt nog de ballad waarvan je wist dat ie ging komen en je toch stiekem had gehoopt dat dat niet zou gaan gebeuren, bijna 6 minuten lang zelfs. 'Hands Up' en titelnummer revancheren echter lekker.

Met die ballad niet dik, maar krap vier sterren.
Gewoon een erg lekkere plaat en die ballad skip ik in het vervolg gewoon.