Ernest Beuving - Ode (2010)

Een mooi, ietwat kort, liedjesalbum van Ernest Beuving. Beuving is een theatermaker/zanger/cabaretier geboren in Enschede en in het oosten van land best bekend. Halverwege de jaren '90 brak hij samen met Marcellino Bogers door als cabaretduo Ernesto & Marcellino waarbij ze in de grote theaters de kleine zaal vulden en in de kleinere de grote zaal. Ze wonnen o.a. het prestigieuze Camerettenfestival (zowel de publieksprijs als mede die van de vakjury). In die cabaretshows zaten al een aantal liedjes die hier ook op de cd staan. Nu uiteraard beter uitgewerkt. met medewerking van Sparkle popkoor en fraaie muzikale begeleiding van o.a. Jan Hendriks (gitarist Doe Maar). Rond 2000 sloot ook Wilfried Finkes (de broer van) aan bij het duo en ze gingen door tot 2012 waar ze besloten uit elkaar te gaan. Beuving heeft naast cabaret in allerlei vormen (imitaties) ook onder de naam So Long Cohen een tribute show van Leonard Cohen.

Ernesto, Marcellino en Wilfried Finkers - Fragmenten - YouTube

Moaie, stemmige plaat van een gevoelige humorist. Jammer van de donkere hoes, daar had wel wat meer aandacht aan besteed mogen worden.

Mijn recensie destijds:

Het tokkelen van een gitaar vult de kamer, een gloedvolle, ingehouden stem zingt 'dit is een ode, een gedicht / aan elke zwakke plek / die jij al zolang kent / en ik maar niet ontdek'. Als je niet beter wist, dan zou je denken dat het een vergeten liedje is, opgenomen rond 1970, waarschijnlijk van een of andere Nederlandstalige zanger uit de school van Boudewijn de Groot, Armand of Ede Staal. Het aanzwellende pathos, het 'jododo'- refrein, de dames van het achtergrondkoor, dit is muziek uit een wereld van ver voor twitteren, app-stores en trending topics.

Maar het is niet zo. Ode is de opener en het titellied van het meest recente album van cabaratier en zanger Ernest Beuving. Hij is iemand die zonder meer weet wat hij doet: alle moderniteiten negerend creëert hij een zwart wit-foto van muziek die lonkt als een vertrouwde, rustige oase in het roerige nu. Een plaatje uit de tijd dat de wereld (zeker met kennis achteraf) een stuk duidelijker leek. De achtergrondzang is afkomstig van popkoor Sparkle, en verder zorgen Spaanse gitaren, mandolines en een accordeon voor een overtuigend en coherent klankenpalet. Oh ja, ook de via Youtube zeer bekend geworden kunstfluiter Geert Chartrou blaast een partijtje mee.

Het vijfde liedje heet Heimwei naar de koude oorlog (Elke man in een regenjas was een KGB-spion / waarvan onze bondgenoot 007 altijd won) en dat laat horen dat het perspectief toch echt in het heden licht. Chartrou kleurt Flierefluiter in, en Beuving maakt prachtig gebruik van de diepere baslagen in zijn stem. Stille Liefde is melodieus en melancholisch ('Ik hoor jou nog overal / waar stilte is'), Helga Melissen zorgt voor de lekker 'ouderwetse' tweede stem onder het refrein.

Alle acht liedjes op dit album zijn even sterk. Beuving levert met Ode een dijk van een plaat af.