menu

G//Z/R - Plastic Planet (1995)

mijn stem
3,65 (13)
13 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: TVT

  1. Catatonic Eclipse (6:11)
  2. Drive Boy, Shooting (4:17)
  3. Giving Up the Ghost (5:13)
  4. Plastic Planet (4:19)
  5. The Invisible (3:44)
  6. Seance Fiction (5:56)
  7. House of Clouds (3:45)
  8. Detective 27 (3:09)
  9. X13 (4:06)
  10. Sci-Clone (3:41)
  11. Cycle of Sixty (3:01)
  12. Drive Boy, Shooting [Live] * (4:14)
  13. Detective 27 [Live] * (3:10)
  14. House of Clouds [Live] * (3:35)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 47:22 (58:21)
zoeken in:
avatar van wizard
4,0
Hoewel hij in 1985 al bezig was met een band en probeerde een platencontract te krijgen, duurde het tot 1995 voordat de eerste soloplaat van Geezer Butler uitkwam. Bijgestaan door Pedro Howse op gitaar en Deen Castronovo op drums, en Burton C. Bell van Fear Factory zingt – brult vooral – het album vol.

Plastic Planet begint met een zeurderig toontje dat overgaat in het slepende Catatonic Eclipse. Voor Drive By, Shooting schakelt de band een tandje bij. Iets wat het album als geheel kenmerkt: afwisseling qua tempo. En gelukkig maar, want anders ben ik bang dat Plastic Planet redelijk saai zou zijn geweest. Maar goed, dat is een if…then-gevalletje.
Giving Up The Ghost is een goed uitgevoerde aanval op Tony Iommi, die wellicht tegen beter weten in, blijft doormodderen met Black Sabbath. Plastic Planet werd tegelijkertijd uitgebracht met Sabbath’s Forbidden, en vergeleken met de werkjes uit de jaren ’70 klinkt dat inderdaad als vergane glorie.

Black magic has
Turned to dust
It's time to put
The thing to rest
You can't admit that you're wrong
The spirit is dead and gone


Het titelnummer is weer sneller, alleen doen de drums me een beetje Death Magneticachtig aan: monotoon gebeuk op 1 trommel. De rest van de nummers is niet overal even sterk, maar als geheel blijft de plaat moeiteloos overeind. De nummers zijn goed opgebouwd, en binnen de nummers gebeurt genoeg om nergens te gaan vervelen. En dan, voordat je het weer, ben je alweer aanbeland bij Cycle of Sixty. Een mooie, ingetogen afsluiter. Heel rustig, alsof de luisteraar even de gelegenheid wordt gegeven om weer op adem te komen.

En dat is wel nodig. Als je denkt: ‘ah, leuk, soloplaatje van Black Sabbathlid’ en je verwacht een plaat in de stijl van Sabbath of überhaupt een traditioneel metalplaatje, dan krijg je het deksel op de neus. Deze plaat is namelijk harder. Veel harder. Je kan Dehumanizer de hardste Sabbathplaat noemen, maar vergeleken met Plastic Planet is dat een beschaafde collectie liefdesliedjes.

Hard en afwisselend dus, dit Plastic Planet. Daar kan ik wel 4 **** aan kwijt.

avatar van Eddie
deze plaat heb ik ook ooit nog gehad, volgens mij nog op cassette bandje. eens kijken of ik hem ergens kan downen.

avatar van Edwynn
Ik kocht deze cd naar aanleiding van een videoclip op Headbangers Ball. Volgens mij Drive Boy Shooting. Bij thuiskomst bleek er Liquid Swords van GZA in te zitten. Die vond ik echter zo goed dat ik hem nooit heb teruggebracht.

avatar van smoozycat
4,0
Edwynn schreef:
Ik kocht deze cd naar aanleiding van een videoclip op Headbangers Ball. Volgens mij Drive Boy Shooting. Bij thuiskomst bleek er Liquid Swords van GZA in te zitten. Die vond ik echter zo goed dat ik hem nooit heb teruggebracht.



Nou ik had de cd meteen terugebracht.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:54 uur

geplaatst: vandaag om 04:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.