Chi Coltrane - Silk & Steel (1981)

Als je hier voorbij komt moet je zeker es luisteren naar 'Don't forget the Queen': een indrukwekkende song -en zoals steeds bij Chi- hartstochtelijk gezongen.

Dit album in een kringloop gevonden. Nu ben ik best wel aardig gecharmeerd van de eerste platen van Chi, met daarop natuurlijk de bekendere nummers.
De combinatie van stevige rock met wat soul en gospel en prima pianospel is prima te verteren. Dit album uit 1981 was mij totaal onbekend, waarschijnlijk was ik met andere muziek bezig. Ik ken ook geen enkel nummer hiervan.
Het eerste nummer laat direct horen waar Chi goed in is. rauwe zang a la Janis Joplin met een zeer stevige rocksound. Jet Lag is een meer dan krachtige opener. En dat krachtige komt op veel nummers terug, ook als ze rustig beginnen. Vooral de zang blijft me intrigeren, dat was al op de eerste platen, maar nu lijken soms alle remmen los te gaan en dan is het soms wel op het randje. De muziek wortelt echt nog in de AOR stijl die eind jaren 70 furore maakte, zeker in de Verenigde Staten.
Gelukkig heeft de plaat ook wat andere momenten, het door JJ&Joan genoemde nummer 'Don forget the Queen" is een epos achtig nummer van meer dan 7 minuten, maar daarin is wel ruimte voor wat prachtig pianospel en wat mooie wisselingen. Meer in de stijl van Marc and Clark band, John Miles, Pat Benator die ook scoorden met langere , soms toch wel bombastische nummers. En ook dit klinkt mede daardoor echt eind jaren 70, als je er van houdt is het een prachtig nummer. Zou zo in de top 2000 kunnen. Kant B is ook redelijk divers. Alle nummers zijn door Chi zelf geschreven.
Een zeer redelijk album, persoonlijk vind ik niet dat het de eerste albums qua kwaliteit benadert, maar het is zonder meer ook niet verkeerd.
Voor mij iets teveel AOR, te Amerikaans, maar steekt ook wat dat betreft wel boven de middelmaat uit.