For Discos Only (2018)

Zelf heb ik heel wat verzamelingen funk en disco muziek, zeker ook in de lange 12-inch versies. Dit For Discos Only is toch wel één van de allerbeste en allermooiste in mijn bezit. Op deze verzamelaar vind je de klassieke dance nummers uit de schatkamers van Fantasy en Vanguard Records, in hun (soms unieke) lange versies. De ondertitel is ook wel sprekend: Indie Dance Music 1976-1981. Dit waren de nummers die in de clubs te horen waren eind jaren '70, zoals in New York en San Francisco. En deels ook in Utrecht, in Studio Cartouche. Als je geluk had, vond je zo'n 12 inch bij platenwinkel Kareltje, ook aan de Mariaplaats.

Er staan vele geweldige mixen op, sommige zijn moeilijk te vinden, van minder bekende en bekendere artiesten. Meest bekend zijn The Players Association met het geweldige Turn the Music Up! en artiesten als Sylvester met 3 sterke nummers, Poussez en The Blackbyrds, met het fraaie Rock Creek Park. Erg fijn zijn ook Fat Larry's Band met Lookin' for Love, Idris Muhammad's For Your Love, Always There van Side Effect en Damon Harris met eenvoudigweg: It's Music. Nog een speciale vermelding voor de heerlijke bas op Boogie City van Phil Hurtt. Eigenlijk staat hier geen filler op: het is een fantastische verzameling. De 5LP uitgave is ook nog eens mooi vormgegeven in boekvorm, met fraaie foto's, met daarin de LP's. Voor de liefhebber een enorme aanrader.

Daar zal ik dan binnenkort eens naar gaan luisteren dan. Ik ken hier niet overdreven veel nummers van, maar een flink aantal namen zeggen me wel wat. Om te beginnen zijn de labels al interessant: Fantasy is bekend geworden met rockmuziek (Creedence vooral natuurlijk), maar bood vanaf midden jaren zeventig ook een heleboel interessante underground-disco (ik heb een hekel aan het woord 'indie', dat werd toen nog niet of nauwelijks gebezigd, zeker niet in kringen van disco-liefhebbers), met Sylvester als bekendste naam.
Vanguard, dat in de jaren zestig een naam opbouwde als folk- en klassiek label, had ook wel een flink aantal interessante disco-acts, waarvan met name Players Association en Roni Griffith me nog goed bijstaan.

Naast Turn the music up! - het enige nummer op deze set dat een klein hitje werd in zowel Engeland als Nederland - ben ik bekend met Poussez, Bill Summers, Idris Muhammad (een soort jazzy disco, veelal instrumentaal), Carol Williams, Side Effect, The Ring, Two Tons o' Fun (de eerste incarnatie van de Weather Girls) en Slick. Allemaal dansvloerklassiekers die ik nog niet in mijn collectie heb, dus dat maakt een eventuele aanschaf (in mijn geval waarschijnlijk op CD) het overwegen waard.

Toch bespeur ik al meteen wat omissies die deze - waarschijnlijk eenmalige - verzamelaar nog interessanter hadden kunnen maken. Leuk dat ze van Ike Turners solo-album The Edge de instrumental Party vibes hebben geselecteerd, maar ik had nog veel liever de A-kant van die single gehad: een super-opzwepende versie van het bekender Shame, shame shame, met een vocale hoofdrol voor zijn toen al ex-vrouw Tina. En van Roni Griffith had ik graag haar redelijk bekende discohit The best part of breaking up (een Bobby Orlando-productie als ik me goed herinner) en/of haar versie van Love is the drug hier teruggezien.

Niettemin een interessante selectie, die ik in deze vorm nog niet kende. Ik ga eens luisteren.