Jamie Lin Wilson - Jumping Over Rocks (2018)

Het is dringen in het country genre waar Jamie Lin Wilson zich begeeft. Er zijn op dit moment veel vrouwelijke artiesten die country platen uitgeven. Toch staat zij op nummer 1 in mijn top 10 van 2018. De platen Holiday & Wedding Rings en deze Jumping Over Rocks raken mij op de één of andere manier. In ieder geval meer dan de andere artiesten in het country genre van dit moment.

Wilson begon met gitaar spelen op haar negentiende en belandde zodoende in de bands The Gougers en later in het wat meer bekende The Trishas (die inmiddels nog maar af en toe bij elkaar komen).
In 2015 bracht Wilson haar solo debuut album Holiday & Wedding Rings uit die positieve kritieken kreeg. Een tweede album kon niet lang uitblijven.
Jumping Over Rocks kwam vorig jaar uit en overtrof alle verwachtingen. Met nummers Eyes for You, Run, In a Wink en The Being Gone heeft ze een paar prachtige nummers toegevoegd aan haar repertoire. Nummers die op zich zelf staan, maar ook goed passen binnen het album. Jumping Over Rocks luistert heerlijk weg al zijn de teksten niet altijd even vrolijk.

In Amerika is Wilson een rijzende ster binnen de country en wordt erkend door websites zoals Saving Country Music. Ik vind dat ook hier in Nederland wel wat meer aandacht mag worden besteed aan dit soort artiesten. Het is zonde dat dit soort pareltjes niet worden opgepakt.

Heb helaas een hoop mooie muziek moeten missen de laatste maanden. Heb het nodige in te halen. Dan is dit wel een erg lekker album om mee te beginnen. Haar debuut was al niet te versmaden, maar deze kon daar nog wel eens over heen gaan. Meer aandacht voor artiesten als haar in Nederland zou inderdaad leuk zijn, maar dan moeten ze ook wel deze kant op komen, want dat Texaanse kliekje met o.a. Patton, Wilson en Ray lijkt er weinig zin in te hebben de oversteek te wagen. Jammer.

Ja, en dat is het probleem: is er genoeg animo voor hier in Nederland? Ik heb het idee dat langzamerhand in Nederland wel meer interesse is in hedendaagse country muziek maar dat het nog in de kinderschoenen staat. Een Sturgill Simpson of Jason Isbell raakt wel uitverkocht in zalen zoals Paradiso en festivals zoals TakeRoot, Tuckerville en Once In a Blue Moon worden ook druk bezocht. Er zit nogal een oubollig imago op country muziek wat tegenwoordig meer dan onterecht is.

En inderdaad zoals je zegt, artiesten moet wel zin hebben om die oversteek te maken. Als je dan Tyler Childers in Amerika ziet. Die speelt gewoon volle zalen van 5000 man plat. Vorig jaar was hij in de grote zaal van Paradiso waar niet meer dan 50 man waren. Dat is gewoon ontzettend jammer.
Het heeft denk gewoon tijd nodig en veel doorzettingsvermogen van de artiesten om hier voet aan de grond te krijgen.

Wat Jamie Lin Wilson en Texas betreft. Is dit het nieuwe Nashville? Wat ongelofelijk veel goede opkomende artiesten komen uit deze staat. Ik noem een James Steinle, Jason Eady, Cody Jinks, Flatland Cavalry (nieuw album Homeland Security 18 januari) en Whiskey Myers (begin dit jaar nieuw album). Ik kan nog wel even doorgaan!

2019 belooft weer een goed jaar te worden voor liefhebbers van country muziek.