Less Bells - Solifuge (2018)

Prachtige ambient van Julie Carpenter met cello en viool, doet wel aan Marta Mist en meer van dat spul wat toen op Hibernate uit kwam denken. Ergens las ik ook een vergelijking met Stars of the Lid, maar daar ken ik te weinig van om het te bevestigen.
Solifuge | Less Bells - lessbells.bandcamp.com

Bloedmooi vind ik dit, moet er wel aan toevoegen dat ik een zwak heb voor de melancholisch klinkende cello. Net zoals alle muziek is hier een plaats en een tijd voor; in de beslotenheid van de eigen huiskamer met een goed boek is dit een aanrader maar ik raad hem niet aan vlak voor je met vrienden op stap gaat om de sfeer erin te jagen of tijdens de jaarlijkse zomerbarbeque. De titel van de plaat (een verbastering van solitude) vormt wat dat betreft al een duidelijke aanwijzing.