Divine - Fairy Tales (1998)

Soms, heel soms, kom je een nummer tegen die zo betoverend mooi is dat je hem nooit vergeet. In mijn geval is dat van toepassing bij het nummer Lately. Een nummer één hit in 1998 in de Verenigde Staten (Billboard Hot 100), maar buiten Europa werd het geen succes. Nederland is het enige land in Europa waar dit nummer een bescheiden hit werd, en dat blijft ontzettend jammer. Dit is nou een prima voorbeeld van een ballad die exact de juiste snaar weet te raken. De droevige tekst wordt met zoveel bezieling gezongen dat het lijkt alsof ze zelf hebben ervaren waarover ze zingen. Vaak is het zo dat als één nummer zo ontzettend mooi is, de rest alleen maar kan tegenvallen. Hier is dat een klein beetje van toepassing, maar dat komt vooral omdat Lately zo ontzettend mooi is. Toch staan er absoluut meer nummers op die de moeite waard zijn, waardoor dit album zeker bij iedereen een luisterbeurt verdient.

Te beginnen met het liedje dat deze CD mag openen. I never thought biedt een perfecte balans tussen R&B en nu-funk (< weet niet eens of dat genre wel bestaat). Enfin, in het nummer zit een riff die doet denken aan diegene die Prince gebruikt in Kiss. De semi-rap door één van de zangeressen is ook erg leuk gedaan. Het meest opmerkelijke nummer is echter een cover van George Michael, namelijk One more try. Ik denk dat ik niet hoef aan te geven dat het origineel beter is (zoals vaak), maar ook deze versie is genietbaar. Het is vooral erg soulvol, en daarom een mooie aanvulling op het origineel. Good ’n plenty en Missing u zijn ook een erg leuke nummers. Beiden hebben een fijn en swingend ritme, en de samenzang komt hier erg mooi uit de verf. Een ander memorabel moment, misschien wel hét meest memorabele moment, is de titeltrack Fairy tales. Wat zit een heerlijke groove in dat nummer. De instrumentatie bij dit nummer in het specifiek is echt perfect! Dit is het enige nummer dat Lately weet te benaderen. Jaren negentig R&B op z’n best. De overige nummers zijn helaas dertien in een dozijn, en zijn dus ook niet bijzonder, maar met mate beluisteren is een prima optie zodat ze niet gaan vervelen.

Niet lang nadat deze CD werd uitgebracht ging hun platenmaatschappij (Red Ant Records) failliet. Dat bracht gelijk de ondergang van dit trio met zich mee. Eén van de meiden deed later nog een auditie bij American Idol, maar kwam niet verder dan de theaterronde. ’t Blijft ook een tragisch iets, de showbizz ...