Destijds in de VS kende dit bandje in underground kringen nog een redelijke grote bekendheid. Dat is in Nederland nooit het geval geweest. En dat is jammer want de band heeft toch best een paar aardige platen uitgebracht. Op de naweeën van de neo grunge (wat een rotwoorden) kwam dit bandje met Foma op de proppen. Ergens tussen de Stone Temple Pilots, Bush, de oude Nickelback en Candlebox in kwamen de mannen met redelijke nummers op de proppen. Blikvanger is Zac Maloy, met zijn krachtige stem is hij gemaakt voor dit genre, maar het rustiger materiaal is ook aan hem besteed, luister Sister en Wire. Op instrumentaal gebied kunnen de heren zich echter niet echt onderscheiden van eerder genoemde bands. Echter songs als het titelnummer, Sweet Beyond, Sister en het zware Smile verdienen het op eigen kracht beoordeeld te worden en staan als een huis. De laatste tijd brengen de heren via de digitale kanalen weer wat losse nummers uit en dat smaakt naar meer.