Saga - So Good So Far (2018)

Natuurlijk komt er nog een livealbum van Saga, want in 2017 vierden ze hun veertig jaar bestaan én tevens hun afscheid. Tracklist met vele klassiekers krijg je dan en hopelijk opnieuw een feestje met zinderende muziek en die o zo charismatische frontman Michael Sadler.

Meer info: Saga To Release New Live Album 'So Good So Far Live At Rock Of Ages' - Blabbermouth.net

De eerste video: SAGA "On The Loose" (Live at Rock of Ages) - New album out Sept. 28th - YouTube

Nog drie weken.

Clipje nummer twee: Saga "Humble Stance" (Live at Rock of Ages) - New album "So Good So Far" out September 28th - YouTube.

Nog een DVD, prima, Saga is (of was, zucht...) een fantastische liveband. Ik zag Saga drie keer tijdens deze afscheidstour. "Take a Chance" was de verrassende opener, afkomstig van het omstreden "Behaviour", het album dat Michael Sadler ooit als favoriete Saga noemde.
Ik had eigenlijk gehoopt op een DVD/CD van wat Pockets op het podium deed deze tour. Dat was heel komisch, maar klonk ook nog es goed. Het bewijs dat de Saga nummers in de basis zo goed zijn dat ze in dergelijke uitvoeringen ook omhoog bleven staan.

Prima afscheidscadeautje van de mannen. Heb ze in totaal tien keer gezien. Een van mijn favoriete bands en sloot ze sinds 1982 in mijn hart. Prima productie ook en super vet op deze schijfjes gebrand. Zal ze wel missen in het clubcircuit want live is dit meer dan een goede band.

Geef toe, een kleine 17 eur om het pakket 2 cd's / dvd van dit album binnen te halen is verre van verkeerd, een digipack dat openklapt in vier panelen met een begeleidend boekje van 16 pagina's met de verwachte credits en foto's maar zonder het haast plichtmatige heldenverhaal: Saga - So Good So Far - Live At Rock Of Ages (CD, Album) | Discogs. Dit is een afscheid na een heel mooie en lange carrière.

Je weet natuurlijk nooit of ze nog van gedachten zullen veranderen maar na veertig jaar dus houden ze er in 2017 mee op en doen ze nog een Final Chapter Tour. Opnieuw brengen ze een livealbum uit met opnames in Duitsland, na twee keren München en één keer keer Hamburg is het nu Seebronn met een optreden op het Rock of Ages Festival op 29/7/2017.

Aanvankelijk had ik een aantal twijfels hierover, weeral Duitsland en een optreden van “slechts” anderhalf uur. Het is wat het is, de muziek blijft het belangrijkste op een avond waarop alle hits nog eens stevig worden uitgevoerd en waarop frontman Michael Sadler zijn charismatische zelve mag showen. Meer valt er mijns inziens niet te vertellen, dit is een toch op de perfectie afgestelde machine met een stel rasmuzikanten. Toch heb ik een aan mij knagend puntje van kritiek waarvoor ik de dvd eens moet bekijken: de tamme reacties van het publiek tijdens de chorussen onder meer te horen op The Flyer of ligt het aan de mix van dit album, rekening houdende met een festivalpubliek dat niet allemaal voornamelijk voor de headliner komt?

Wat kun je nog zeggen over Saga wat er nog niet werd gezegd? Ik zeg twee zaken: mijn vreugde om de muziek van deze groep te kennen en mijn gemengde gevoelens over hun afscheid. Alhoewel, zanger Michael Sadler laat toch een cryptische boodschap achter: “This release captures the sound and atmosphere of that spectacular night with our musical family and friends that will never be repeated... or will it?”

Saga zet hier een prima set neer en laat horen dat ze hun eigen stijl tot in de perfectie meester zijn. Dit klinkt gewoon erg goed en de hoogtepunten volgen elkaar snel op. Dat het live album weer in Duitsland is opgenomen zegt natuurlijk wel iets, maar de muziek spreekt voor zich!

Sinds mijn laatste bericht op 9 december 2018 heb ik ondertussen een paar keren het dvd-gedeelte van dit optreden kunnen bekijken en een aantal zaken vallen nog meer op, nog meer dan te horen is op het loutere audio-gedeelte van dit mooie pakket in mijn bezit.

Gelukkig loopt er iemand op MusicMeter rond met de nodige kennis rond Saga en de drummers van Saga, dus ik wacht nog even op zijn mening, maar wat heb ik kunnen genieten van het flitsende drumwerk van Mike Thorne die een ton energie pompt in het Saga geluid.

Wat blijft het ook genieten van dat superstrakke, adembenemend straffe samenspel van de vijf heren muzikanten. Wat blijft het ook bizar om een zanger én charismatische frontman in de persoon van Michael Sadler niet alleen de leadzang voor zijn rekening te zien nemen, maar ook te zien meetokkelen op de keyboards waar nodig en dan eens de bassgitaar ter hand te nemen tijdens Humble Stance, één van de vele hoogtepunten op dit livealbum. 67 jaar was hij toen en er zat geen greintje sleet op zijn stem. Je moet het maar doen.

De occasionele knorpot in mij (en ik ga dat zoveel mogelijk vermijden in 2020) let enkel op de korte speelduur waaraan Saga niets kan doen en op de mix waarin iets meer publiek welkom was geweest want op de beelden zie je wel degelijk een aandachtig en enthousiast publiek.

Het is een mooi afscheid als headliner, op de zaterdag van een driedaags festival voor een divers publiek van diverse leeftijden. Buiten twee studioalbums en één livealbum heb ik alles van Saga, het completeren hiervan blijft een doel want zij waren een geweldige groep muzikanten met een wonderbaarlijke loopbaan van 40 jaren.

Volgens mij was Michael Sadler 62 jaar tijdens dit optreden. Hij is van 1954. Maar evengoed natuurlijk een prachtige stem nog steeds. En Saga heeft altijd hele goede drummers gehad. De oudgediende Steve Negus was ook een klasbak. Een van de eerste die elektrische drums gebruikte. Een zeer ondergewaardeerde band eigenlijk.

Ja man, Saga ruled behoorlijk! Het studiomateriaal kun je van mening over verschillen maar live zijn het echt klasbakken.

Deze geweldige plaat per ongeluk een 3,5 ipv een 4,5 gegeven.

Dit is toch één van de betere liveplaten sinds het vertrek van Steve Negus. Mike Thorne is de eerste drummer sinds Steve Negus die echt die disco/rock groove snapt die Steve ooit voor de band had verzonnen.

Mike Thorne past ook veel beter in de bandfoto dan Christian Simpson of Brian Doerner. Beide zeer capabele drummers, maar ze pasten veel minder in de Saga-sound dan Mike.

Help Me Out en Take a Chance hebben nog nooit zo goed geklonken als hier. Ik ga maar eens achter het dubbel-vinyl aan.