Agar Agar - The Dog and the Future (2018)

De eerder uitgebrachte singles 'Sorry about the carpet' en 'Fangs out' zijn in mijn ogen de beste songs van het album. De rest van de songs kabbelen een beetje voort, kleine teleurstelling.

Agar Agar werd me door Spotify aanbevolen en dit past wel in mijn straatje.

Op Discogs aangemerkt met: Electro, Nu-Disco, Synthpop.

Iets wat ingetogen Franse Synthpop met een zangeres, dat muzikaal een beetje doet denken aan de poppy albums van Les Rita Mitsouko maar waar de gekte van Catherine Ringer een flink stuk is teruggeschroefd.

Made Minimal / Synthpop, Lost Dog heeft wat van de droge strakke stijl van Kraftwerk. Sorry About the Carpet was de tweede single. Droge zang van Clara Cappagli, waar geen of nauwelijks effect op wordt losgelaten hoor je steeds minder, maar ik hou daar wel van. Ze kan prima zingen maar deze droge stijl met weinig warmte in de zang zal vermoedelijk niet velen aanspreken.

Mijn verwachtingen van de nieuwe Agar Agar waren hooggespannen; Cardan heb ik van de week nog verhoogd naar de maximumscore en de single Fangs Out alsmede de zeer goede livereputatie deden mij hopen dat het weer een paar echte knallers zou afleveren. Die belofte wordt na één luisterbeurt inderdaad nog niet ingelost en eigenlijk is alleen Fangs Out echt on par met de vijf meesterwerkjes op de EP, met die andere single daar weer vlak achter. Lunatic Fight Jungle komt qua drive nog in de buurt. De drie genoemde nummers zijn dan ook ook niet verrassend de enige drie die ook onderdeel van hun liveset uitmaken.

Kleine tegenvaller dus. Dat doet me wel een beetje pijn.

De eerste luisterbeurt achter de rug en het valt mij ook vies tegen. Het slotnummer omschrijft mijn eerste indruk het beste: slaapverwekkend. Ik hoor geen enkele track die het niveau van Cardan haalt.

Het is inderdaad wat schrijnend dat de EP zoveel beter is dan het album. Al is het allemaal niet slecht natuurlijk. Beetje een allegaartje met een redelijk intro en Fangs Out, Sorry About the Carpet, Lunatic Fight Jungle en Shivers die gewoon erg fijn luistervoer zijn.

Ik moet mijn mening toch enigszins herzien. Dit album begint echt op mij in te werken. Het is wat meer mellow en heeft daardoor wat meer tijd nodig denk ik. Cardan was meer right in your face. Een 3,5* gaat dit denk ik toch wel minimaal worden, wellicht zelfs 4*. Het drieluik aan het eind blijf ik vrij zwak vinden.