The Daysleepers - Creation (2018)

Dromerige soundscapes, wat shoegaze invloeden, voorzichtige geluidserupties en The Cure sluimert hier en daar er doorheen.
Het tapijt aan warme klanken wurmelt zich prettig door je gehoorbuizen, het is nergens wereldschokkend, de zanger kwijt zich redelijk van zijn taak maar is ook wat gezichtsloos. Desalniettemin best genietbaar met name als de gitarist zich roert en met enkele pakkende solo's de nummers net dat beetje extra geven. De voorgaande EP'S en volwaardige album waren van het zelfde laken het pak, maar dit plaatje is net wat mooier vormgegeven, de songs hebben meer body gekregen en de productie is om door een ringetje te halen. Het is echter jammer dat het muzikale genre waar de heren uit putten nummers opleveren die hier en daar ook wat inwisselbaar zijn, het is alsof je 9 songs lang naar 1 nummer zit te luisteren met hier en daar wat details die de verschillen aangeven. Een dikke voldoende levert het plaatje wel op, want smaakvol voorgeschoteld, enkele heerlijke melodieën, zoals Sundiver en Flood in Heaven.

Niet verwacht dat deze band nog iets zou uitbrengend na hun laatste (debuut)album uit 2008. Zo te horen is er idd niet veel veranderd, de gitaargalm regeert nog steeds (Robin Guthrie krijgt hier zelfs natte dromen van). Wat milesdavisjr al benoemde, zijn de songs nogal inwisselbaar en ligt de eentonigheid steeds op de loer.