Mitch Rivers - Restless Soul, Heartless City (2018)

Mitch Rivers is intussen achtentwintig en lijkt zijn leven in een rustiger vaarwater te zijn gekomen, door de liefde die hij in Haarlem vond bij zijn Marlies. Deze rusteloze ziel, die overigens een andere naam heeft bij de burgerlijke stand, komt oorspronkelijk uit Alphen aan den Rijn.

Zijn omzwervingen brachten hem onder anderen in Rotterdam, Charleroi en op zijn twintigste woonde hij een half jaar in Ierland. Daar leefde hij van de opbrengsten als straatmuzikant. Zijn levenswandel was in die tijd niet die van de ideale schoonzoon, hij deed zo’n beetje alles wat God verboden heeft.

Zijn rusteloosheid wordt voor een gedeelte bepaald door zijn haat-liefdeverhouding met de grote stad. Het was voor hem een reden om op een gegeven moment Rotterdam te verlaten.

Zijn eerste stappen op muzikaal gebied nam hij met het powertrio Joe Madman and The Sidewalkers. Volgens Mitch maakten ze harde psychedelische rock, met weliswaar veel uiteenlopende invloeden van Westcoast tot Ennio Morricone, maar vooral ruig en denderend.

Op zijn solodebuut Restless Soul, Heartless City wordt het wat dat betreft meer in banen geleid. Je zou de nummers vooral kunnen omschrijven als soulvolle folk & americana liedjes. Maar er is ook ruimte voor zijn iets ruigere kant, zoals in een van de hoogtepunten Days ‘n’ Nights, waarin ook een spetterende gitaarsolo te horen is. Maar let vooral ook op de fraaie kopstem van Mitch.

Mitch is een zanger naar mijn hart, hij durft zijn kwetsbare en emotionele kant te tonen en geeft zich altijd tot het uiterste. Zijn producer Pablo van de Poel, gitarist van DeWolff, kent hij al heel lang. Dat is het eindresultaat zeker ten goede gekomen. De opener van het album Easy Way Out was het album reeds een half jaar geleden vooruitgesneld.

Op Restless Soul, Heartless City wordt vooral de soulvolle kant van zijn stem belicht, met af en toe een heerlijk uitstapje naar zijn wat ruigere kant.

Mitch Rivers live:

27-10 ALKMAAR: Victorie
28-10 DEN HAAG: Paard, album releaseshow
04-11 HAARLEM: De Koepel (samen met Yorick van Norden, Judy Blank en Clean Pete)
07-11 UTRECHT: Stathe
17-11 ARNHEM: Kroese instore
23-11 AMSTERDAM: Concerto instore
02-12 CULEMBORG: Theater aan de slag
06-12 EINDHOVEN: ’t Vonderke
30-12 UDEN: De Pul

Een plaat die iets te lang op de plank is blijven liggen, maar wel met regelmaat gespeeld werd. Net te onopvallend kwam de muziek voorbij, maar de plaat bleek uiteindelijk een geval van de lange adem. De liedjes spookten steeds vaker door mijn hoofd heen.

Op dit album laat Mitch Rivers een aantal stijlen bij elkaar komen en op uiterst succesvolle wijze. Popmelodieën vervloeien met luide rockgitaren, soulvolle vocalen met country. Het levert een aantal songs op die zo in het rijtje van meest interessante, nieuwe songs uit Nederland kunnen worden bijgeschreven. Opnieuw een teken dat popmuziek in ons land op een hoog niveau bedreven wordt.

De rol van producer Pablo van der Poel lijkt in de invulling van de songs groot. Waar de oorsprong, Rivers met zijn gitaar in de huiskamer, van songs regelmatig doorklinkt, zijn ze daarna prachtig aangekleed. Als het echt naakt gaat, dan komt de muziek dicht tegen wat City and Colour doet op een album als 'If I Should Go Before You'. Dit geldt ook voor de hoogte van de stem. Rivers is niet bang de hoogte op te zoeken om meer nadruk te leggen. Dat is slechts het beginpunt. Zoals bijvoorbeeld in 'Days And Nights' ontploft vervolgens de lead gitaar volkomen. Voor puristen wellicht een schok, ik vind het prachtig.

Deze explosies creëren prachtige contrasten op dit album. Voor mij een van de sterkere punten. Tel daar de prettige stem van Mitch Rivers en zijn talent om uiterst prettig in het oor liggende songs te kunnen schrijven op en ik heb een heel lekker album.

Dit is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.