Confessin' the Blues (2018)

Gewoon erg lekker allemaal 4 sterren.

Mooie collectie nummers, maar wel redelijk bekend allemaal, dus een ideaal instapalbum voor een beginnende bluesliefhebber.

Maevaboy, jij kunt het aantal stemmen bij menig bluesalbum omhoog krikken (dit heb je al enkele malen gedaan), want nu staan er een aantal platen in de MuMe blueslijst, die er volgens mij niet in horen, zoals Beet van liefde, Beggars banquet, Time out of mind, Woodstock, Blue valentine, Dynamite daze, Cure for pain, Good en Buck. (The thief & heartbreaker en (Blue guitars) ken ik niet direct, maar lijken mij afgaande op de artiesten geen bluesalbums).

Stones hebben meegewerkt aan de samenstelling van dit album. Cover art is van Ron Wood.
Confessin’ The Blues - Originele Blues Meesterwerken Samengesteld Met Medewerking Van The Rolling Stones

Als je vinyl hebt, ga dan vooral voor de 5x 10" vinyl box set van Confessin' the Blues. Het vinyl zit ouderwets in insteekpagina's van een fraai hardcover book, met voorop het mooie artwork van Ron Wood (achterin ook nog 4 artprints). Daarnaast een uitgebreid essay over de blues met leuke afbeeldingen, maar vooral echt hele mooie foto's van de bluesmannen van dit album.

En wat een geweldige muziek hebben de samenstellers samen met the Stones gekozen voor deze toch wel ultieme bluesverzamelaar. Er staan een aantal bekende klassiekers op, maar toch ook heel wat pareltjes. Ook komen de verschillende bluesstijlen uit de diverse streken in the USA aan bod.
Het geluid is werkelijk fantastisch, en dat is ook best knap gezien het feit dat de opnames uit allerlei decennia komen. Kortom, als je ook maar een beetje van de blues houdt, als je maar een beetje soul hebt, dan mag je deze super verzamelaar niet laten liggen.

Dat klopt, maar erg verrassende keuzes zitten er natuurlijk niet tussen. Meer iets voor een beginnende blues liefhebber dus.

Net wat ik beweerde , maar een goede stelling mag herhaald worden.

Ik vind dit toch wat overdreven, bij een overzicht gevuld met zo'n 25 (!) verschillende artiesten. Wat ik beweerde is dat dit voor een deel van de verzameling opgaat. Overigens niks mis met die klassiekers die hier ook op staan. Alleen Mannish Boy, Little Red Rooster & Rollin' Stone zijn wel erg bekend, maar die staan er ook op omdat ze gecoverd zijn door the Stones (zoals meer songs natuurlijk) of iets met hun naam te maken hebben... Ik zou zeggen voor beginners en enigszins gevorderden.