Andrew Stockdale - Slipstream (2018)

Lekker plaatje! Stockdale's tweede solo-worp, moet zeggen dat deze (ook productioneel gezien) een stuk consistenter is dan Keep Moving, waar de (soms zelfs zwaar ondermaatse) songs je om de oren vlogen zonder écht te blijven hangen. Dat is hier niet het geval, en ik denk dat Stockdale dat zelf ook door heeft gehad. (Hij heeft zelf ook verklaard dat het album precies is geworden zoals hij het voor ogen had.)

Hoe dan ook, deze Slipstream staat bij mij sinds hij vrijdag uitkwam op repeat, en vooral de laatste 5 nummers durf ik voorzichtig ouderwets goed te noemen. Het tipt natuurlijk niet aan oude klassiekers van Wolfmother, maar ik word hier wel erg blij van. Hij heeft het nog steeds, die Stockdale

Deze komt voor mij out of the blue. Ik dacht dat hij toen onder Andrew Stockdale een album uitbracht omdat hij Wolfmother (door alles wisselingen) geen Wolfmother meer vond. Ik gok, uit commerciele belangen, direct terug naar Wolfmother en nu toch dit. Maargoed, als het goed is, is het goed.

En wat blijkt; zo af en toe als tussendoortje is het best lekker. Ik blijf zijn stem met dit typerende gitaargeluid gewoon tof vinden. Wel vreemd dat dit door geen enkele review-site lijkt opgepikt. Toch niet de minst bekende artiest lijkt me zo.

Mocht iemand dit nog gaan beluisteren. Kan iemand me de titel 'of the dark' uitleggen?. Hij zingt volgens mij gewoon 'it was long after dark'. Kan niet alle lyrics eruit halen dus misschien mis ik iets. Ik ga bijna denken dat er gigantisch geblunderd is bij het definitief doorgeven van de tracktitels.