Shriekback - Cormorant (2005)

Deze van Shriekback wordt beter als je 'm vaker luistert. Vergelijkbaar met het oudere werk, duister sfeertje en een goede mix van instrumentaal en nummers met zang.

Inderdaad, het oudere werk. Ik heb de eerste plaat (care) van Shriekback (gekocht in 1983!) en dat vind ik nog steeds een verrassend jaren 80 album. De 5e plaat 'big night music' heb ik een paar jaar geleden op tweedehands vinyl aangeschaft, dat sprak mij minder een, Te gladjes met gelukkig soms nog wel een ruw randje.

Deze plaat 'cormorant' (aalscholver) komt uit 2005, dus daar zit bijna 20 jaar tussen 'big night music'. In die tussentijd is de groep opgedoekt (1988), weer opgestart en ergens moeten ook albums zijn waar Shriekback enkel uit Barry Andrews bestaat. Op dit album komen trouwens wel een aantal namen terug van de oudere albums: Martyn Baker en Wendy Partridge. En nog een verrassing, ook de zoon van Barry Andrews heeft een rol, dat is Finn Andrews en die kennen we van The Veilt.

De titel van deze plaat is dus cormorant (aalscholver) en water en zee komen regelmatig terug in de songs. Wat ook duidelijk herkenbaar is , zeker van 'care' is de wat experimentelere aanpak, de plaat ademt een duistere sfeer, de baslijnen zijn weer echt Shriekback. Ergens hoor je nog wel de echo van de bands XTC en Gang of Four terug, bands waar Shriekback uit ontstaan is.
De stem van Barry Andrews is ook weer die van 'the care' , want op 'big night music' vond ik dat ook veel te zoetsappig. Hier is het venijn weer terug ! Je hoort weer etherische geluiden en klanken en Andrews zingt soms spookachtig op een donkere, maar soulvolle wijze.

We zijn in 2005 en natuurlijk staat de band niet stil. Op dit album zijn er de toevoegingen van recentere geluiden die zijn doorgedrongen tot het nieuwe millennium: dat wil zeggen, een ambient-gegroefde diepe bas, drum-'n-bas, lichte techno maar zonder ooit dat bepalende "Shriek"-geluid te overstemmen. De plaat sluit af van een prachtige ballade 'mystera del tempo' zou zomaar op een Mecano (Nederlandse groep wel te verstaan) album hebben kunnen staan.

Ik was toch wel verrast door dit album, dat Shriekback toch het commerciële pad weer had verlaten en terug is gegaan naar hun roots van de eerste platen.