Chris Cornell - Chris Cornell (2018)

In navolging van de dood van Chris Cornell, verschijnt nu de eerste postume release die is samengesteld door de familie. Het heeft voor mij altijd een beetje een nare bijsmaak. Wat is hier nog de artistieke waarde van? Is dit, netjes gesitueerd voor de kerstdagen, gewoon geld verdienen over het lijk van Cornell?

Ik zelf ben nooit echt fan van de platen die uitkomen na een artiest zijn dood. We hebben de nummers vaak al wel gehoord of ze zijn wel gewoon op originele albums te vinden. Ik weet niet of hier ook wat onverschenen nummers opstaan? Anders laat ik hem links liggen.

Chris Cornell - When Bad Does Good - is in ieder geval een onuitgebracht nummer.

Hoewel ik een groot fan van Chris ben, loop ik op het eerste gezicht niet echt warm voor dit album. Liever had ik een album met alleen niet eerder uitgebrachte nummers gehad, eventueel afgewisseld met een bijzondere bewerking van een al bekend nummers. En dan een album een stuk korter dan 64 nummers. Ik denk dat het normale oevre het geheel al dekt. Nog steeds erg jammer dat hij er niet meer is. Positief gezien zal dit album wel geholpen hebben in het rouwproces van de familie. Ik zal het wel een kans geven via de streaming, dus later meer.

Ik geef de familie vooralsnog het voordeel van de twijfel en beschouw dit niet niet als lijkenpikkerij en verwacht in de toekoms meer interessante releases.
Dat gezegd hebbende is dit wel een fantastische verzameling geworden. Een chronologische reis door het muzikale leven van CHris met Soundgarden, Temple Of The Dog en Audioslave. Daarnaast zijn solowerk en interessante samenwerkingen. Het 4e schijfje met liveopnames bevat wel degelijk een aantal tracks die digitaal terug te vinden zijn, maar nog niet fysiek waren verschenen.
De liner notes van voormalige bandleden zijn ook leuk leesvoer en de vormgeving is smaakvol.

Ik ben hier dus wel content mee.

Ook hier heerst tevredenheid over deze uitgave. Vooral de laatste CD heeft veel toegevoegde waarde en herbergt een aantal onbekende pareltjes (oa Redemption Song ). En het geheel laat overduidelijk horen wat een veelzijdige, emotionele en vooral geweldige zanger we helaas verloren zijn. Tuurlijk kun je (terecht) vraagtekens zetten bij dergelijke releases, maar dat neemt niet weg dat ik er wel van kan genieten, misschien juist wel door het weemoed van het verlies.

Soms twijfel ik nog weleens of ik een dergelijke fraaie verzorgde box van Cornell aan zal schaffen.
Hoewel ik zeker niet alles even sterk vindt - zijn werk met Audioslave kan mij amper bekoren - had de beste man natuurlijk een dijk van een stem en vormen de eerste platen met Soundgarden een interessante mix van Sabbath met alternatieve elementen.
Euphoria Morning gaf destijds een redelijke weergave van man's talenten op sologebied. Vreemd genoeg is die plaat maar met 2 songs vertegenwoordigd op deze verzamelaar.
Zijn fenomenale werk met Temple of the Dog komt er helemaal bekaaid af.
Zo werkt het echter met dergelijke verzamelaars, je kan nooit iedereen tevreden stellen. Voor een wat oppervlakkige weergave vormt deze box een prima alternatief.
Zoek je wat meer verdieping zou ik echter kiezen voor de eerste paar platen van Soundgarden en Temple of the Dog, dat blijft toch het sterkste werk van Cornell.