Clutch - From Beale Street to Oblivion (2007)

En Clutch levert met deze weer een prima album af, wat meer bluesonvloeden maar who gives a fuck.. het klinkt allemaal weer erg lekker, zeker het nummer electric worry met die mondharmonica

Fijn dat zo'n fantastische band zo onbekend is!

Me like a lot!!!!!
(hoezo onduidelijke spraak, ben nog best nuchter, toch???)

Dit album gister gekocht, luisteren ben ik nog niet aan toegekomen. Electic Worry ken ik wel al, dat klinkt weer verdomd lekker.

Wie van dit soort muziek houdt, zou ook eens naar Nebula moet gaan luisteren. Deze band bestaat uit ex-leden van oa Fu Manchu, maar gaat zowel muzikaal en tekstueel veel verder. Hun nieuwe album 'Apollo' zie ik als het beste Stonerrock album sinds 'Songs for the Deaf'.

http://profile.myspace.com/index.cfm?fuseaction=user.viewprofile&friendID=6388486

Jeremejezemejeetje, wat is dit voor een knaller van een schijf zeg! De groep is mij gekend door de gelijknamige user op deze site (die het vaak niet kan laten om domme moppen over belgen te maken ), en had dan eerst wat videoclips gezien die mij best konden bekoren. Was eergisteren dan nog eens in een 2de hands winkel wat aan het rondneuzen, en deze stak er tussen (wat bovendien wel opmerkelijk is, want verder schijnen deze heren niet zo goed vertegenwoordigd te zijn in de Belgische platenzaken), dus, meenemen die handel!

En dat ik daar geen spijt van heb, dat zullen we geweten hebben! Mensen alle mensen, wat een sound hebben deze heren. Deze CD *smeekt* gewoon om knetter-buren-storend hard afgespeeld te worden, en bovendien durf ik te beweren dat de gitaren vetter klinken dan die van QOTSA, wat op zich al een prestatie is. De Bluesy invloeden maken het alleen nog maar beter, en hoewel het na een eerste luisterbeurt misschien wel kan lijken alsof alle nummers wat op elkaar trekken, en de riffs wat simpel zijn, wordt dit vooroordel na een paar extra luisterbeurten al snel volledig de grond ingeboord. Neen, deze Heren weten perfect hoe ze een song moeten schrijven, met hier en daar de nodige maatwisselingen om het allemaal boeiend te houden, en meer van dat lekkers.

Dit is vèt, vèt, vèèèt! Meer van dat!

ik deel je mening, ware het niet dat ik me kapot erger aan de zang en diezelfde zang de rest van de band teniet doet, want dat het lekker en vet klinkt is duidelijk

ik draai het aleen niet vanwege diezelfde zanger

Ik vind de zang persoonlijk anders net één van de pluspunten van deze band... Smaken verschillen!

"I'm not giving you attitude
I just want another drink"

Damn right, you sexy mofo!

In Nederland moet je ook goed zoeken voor een Clutch album, dus het ligt deze keer niet aan de Belgen

Verder snap ik de mening van Joy niet over de vocalen, Neil Fallon heeft echt een heerlijke stem die goed past op de simpele maar o zo vette riffs van Tim Sult (briljante gitarist, echt waar). Clutch heeft een ubervetgeluid, het is wel allemaal wel vrij simpeltjes maar je kunt een Clutch nummer toch zeer goed onderscheiden van ieder andere band.

Dit album is ook weer zo'n lekkertje, nog wat meer blues invloeden, verder volg ik Suicidopolis volledig. Hard afspelen die handel! Ze zijn wel heel veel veranderd als je ze met hun eerdere CD's vergelijkt, al zijn die ook zeker de moeite waard!

Ik zou zo zeggen, gooi het gemiddelde omhoog met een fijne stem!

Goed dat je me er op wijst, helemaal nog geen stem uitgebracht!
4 lijkt me hier wel op zijn plek, kriekt het gemiddelde toch effe 0.3 omhoog

Zanger Fallon is geweldig.
Snap niet wat er aan mankeert.
lekker 70ies bluesrock achtig.