Joan Armatrading - Into the Blues (2007)

echt een schitterende plaat, swingend, blues, rock , zo veelzijdig.

Toppertjes: D.N.A, , into the blues, there ain't a girl alive, baby blue eyes, maar de rest is ook super

net niet de Blues maar toch heel erg leuk. Mij favouriet track is Play the Blues.

Eindelijk weer eens een heerlijke plaat van niveau van deze artiest.
Vanaf halverwege de jaren '80 ben ik Joan geheel uit het oog verloren.
Het luistert gewoon lekker relaxt weg.

Een echte aanrader deze zoveelste cd van deze Britse black beauty met een van de meest zwoele vrouwenstemmen die ik ken.
De titel is Into the Blues, maar een traditioneel blues-album is dit allerminst. Joan speelt met enorme hartstocht gitaar en haar solo's zijn om je in te verliezen.
Het klinkt allemaal wel bluesy genoeg om de titel te rechtvaardigen, maar er wordt ook gerapt en gerockt en Secular Song is een ouderwetse Armatrading-ballad, maar voor mij toch het minste nummer. Het andere langzame nummer, empty highway, haalt echter wel het niveau van haar beste werk in de jaren '80.
Verder erg goed zijn A woman in love, Play the Blues,Into the Blues,There ain't a girl alive, My baby's gone, mama papa en de top haalt ze op het eind bij het lekker lange Something's gotta blow. Het akoestische Baby Blue Eyes zorgt voor een mooie balans in de plaat.
Ik zou zeggen, hou je van naturel en onopgesmukt gitaarwerk en een geweldige emotievolle soulstem: koop deze!

Even gekeken bij enkele van haar andere albums, die uit de jaren '80 toen ze een beroemdheid was.
Niet te geloven: er staan nergens commentaren bij en er wordt zelfs nooit op gestemd. Kom op MM'ers!! Herstel u, geef deze topartiest de plaats die haar toekomt. Ik ga ermee beginnen.

je hebt gelijk bertus. Ik heb haar eigenlijk via musicmeter ontdekt en ik moet zeggen erg goed. Hier moet ik meer van horen

De CD die mijn moeder altijd draait. Verder, niet echt mijn muziek, maar ik kan helemaal snappen dat mensen dit goed zouden vinden. Als ik met een beetje andere oren geboren zou zijn denk ik dat ik groot fan zou zijn.

Een bluesalbum van Joan Armatrading. Dat is op voorhand al interessant. Joan kiest op "Into the Blues" niet voor de traditionele bluesaanpak. De invloeden van de blues zijn overduidelijk hoorbaar, maar daarnaast mix Joan Armatrading er een flinke portie jazz, soul en pop/rock doorheen. Hoewel dit enerzijds een interessant geluid oplevert. is het soms ook een beetje wispelturig. Zelfs binnen een liedje wisselt ze van stijl, waardoor het af en toe best lastig is de rode draad te ontdekken. Daarentegen is het gitaarspel werkelijk om van te smullen. Productietechnisch zou het iets minder overdadig kunnen, er zijn redelijk veel overdubs her en der, maar dit zijn slechts kleine smetjes op een verder prima en gedurfde bluesplaat.