Wardruna - Skald (2018)

Een skald is een hofdichter. Dat dichten gebeurde onder zijn eigen muzikale begeleiding. Als ik me goed herinner, werd dit album ook verkocht als zijnde een ode aan deze historische zangers. Op het grootste deel van dit album hoor je in principe de man op de cover.

Skald is een vrij sober album vergeleken met de voorgangers. De muzikale aankleding is beduidend soberder. Je hoort Einar met zijn lier. Dat klinkt een beetje karig, maar vaak weet hij wel echt de gevoelige snaar te raken. De eerste drie songs zijn prima opwarmers. Goed om mee in de sfeer te komen. Vanaf Voluspá begint het echte werk. Prachtig nummer, ijzersterk gezongen. Vindavla is ook zo'n mooi voorbeeld. Grote blikvanger is Sonatorrek. Niet omdat dit per se heel mooi is, maar het duurt ruim een kwartier en wordt gezongen zoals dat in de middeleeuwen gedaan zou zijn. Als ik me niet vergis is de tekst ook eeuwenoud. Het wordt in elk geval voortdurend op dezelfde manier gezongen en er lijkt geen eind aan te komen. Zelf vind ik het niet slecht, maar dit is ook geen stuk dat je snel voor je plezier opzet. Laat ik het er maar op houden dat ik het vooral interessant vind.


Tussenstand:
1. Ragnarok
2. Yggdrasil
3. Gap Var Ginnunga
4. Skald

Mooi. Zolang het alleen Einar is met minimale instrumentale begeleiding, komen de echte liederen goed naar voren. Sonatorrek weerhoudt het album echter wel van een hogere score, want dit is een langdradige en saaie track, maar Helvegen blijft ook in uitgeklede variant nog steeds wonderschoon. Het ware bard-gevoel komt in ieder geval verder uitstekend naar voren.

Tussenstand:
1. Ragnarok
2. Skald
3. Yggdrasil
4. Gap Var Ginnunga