Yanni - Out of Silence (1987)

Kom op mensen, is Yanni zo obscuur en onbekend??!??
Nauwelijks stemmen en berichten bij zijn albums, jammer.
Zijn muziek zou juist massa's mensen moeten aanspreken, zo ook deze Out of Silence, wat gewoon een ontzettend lekker en sprankelend album is. Ook voor de romantici onder ons, is Yanni degelijk de moeite waard.
Velen zullen dit ook wel afdoen als 'elevator music' of muzikale kitsch, maar naar mijn idee zijn degene die daar over neuzelen, gewoon zeurpieten.
Out of Silence is gewoon een prima album uit de vroegere periode van Yanni, waarin zijn muziek vooral erg electronisch georiënteerd is. Zelfs de piano blijft achterwege hier. Al zijn muziek op dit album wordt op synthesizers uitgevoerd.
Toch levert dat pareltjes op als After the Sunrise, of een heftige track als Point of Origin. Standing in Motion heeft een geweldig begin.
Street Level en het sublieme en pakkende Paths on Water doen me zelfs denken aan Tangerine Dream.
Ook het ingetogen en prachtige Acroyali is een topper.
Wederom niets mis mee, gewoon een prima album.

Er was een tijd dat ik veel van dit soort muziek luisterde, vooral van het Private en Narada label (David Lanz, David Arkenstone, Patrick O'Hearn), en Yanni hoorde daar ook bij. Vandaag nog maar eens beluisterd, en hoewel het niet slecht is, kabbelt het me iets teveel om echt bij te blijven. Met 3,5* mag Yanni blij zijn denk ik.