menu

Mandolin Orange - Tides of a Teardrop (2019)

mijn stem
3,85 (26)
26 stemmen

Verenigde Staten
Country / Roots
Label: Yep Roc

  1. Golden Embers (4:45)
  2. The Wolves (4:05)
  3. Into the Sun (3:52)
  4. Like You Used To (4:37)
  5. Mother Deer (3:20)
  6. Lonely All the Time (3:07)
  7. When She's Feeling Blue (5:01)
  8. Late September (4:20)
  9. Suspended in Heaven (4:13)
  10. Time We Made Time (4:55)
  11. Little Margaret *
  12. Silver Dagger *
  13. Rolling Mills *
  14. I Just Think I'll Go Away *
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 42:15
zoeken in:
avatar van staralfur
4,5
Wat is The Wolves een prachtig nummer zeg! Ik kijk hier erg naar uit...

avatar van aERodynamIC
4,0
Vijf albums gingen al voor, maar niet eerder heb ik van Andrew Marlin en Emily Frantz, ofwel Mandolin Orange, gehoord dan nu. Zoals wel vaker moet een hoes de aandacht vangen en dat is hier het geval, vervolgens kijk ik naar de genre-aanduiding om vervolgens wat video's op te zoeken.

Voor wat betreft Tides of a Teardrop kwam ik terecht bij The Wolves en Golden Embers, genoeg om het hele album te willen beluisteren. Viool en mooie samenzang doen het sowieso al snel goed bij mij.
Maar ik besefte ook gelijk wel dat dit album nummer zoveel is op dit vlak. Rustige folk-nummers met harmonieuze zang. Niet echt nieuw. Maar ach... als het mooi is, dan kan het er best nog wel bij.

En mooi is het zeker. De country / roots invloeden zijn zeker ook duidelijk hoorbaar, een kant waar ik soms wat moeite mee heb. Net iets té Amerikaans voor mij.
Verder hoor ik mooie miniatuurtjes van verhalen met een fraaie muzikale omlijsting. Marlin probeert met het verlies van zijn moeder om te gaan die hij verloor op 18-jarige leeftijd, en veel nummers gaan over verlies in z'n algemeenheid. Opwindend is het niet, maar het voelt als een warm bad en de stem van Frantz draagt daar enorm aan bij.

Tides of a Teardrop is typisch zo'n bescheiden plaat die nooit echt zal weten op te vallen en daarmee voorbehouden blijft aan fijnproevers of kenners en liefhebbers van het genre. Dat zou jammer zijn, want dit verdient best een wat groter publiek (en dat zegt iemand die ook heel wat jaartjes te laat bij dit duo is uitgekomen).

avatar van Lura
aERodynamIC schreef:
Tides of a Teardrop is typisch zo'n bescheiden plaat die nooit echt zal weten op te vallen en daarmee voorbehouden blijft aan fijnproevers of kenners en liefhebbers van het genre. Dat zou jammer zijn, want dit verdient best een wat groter publiek (en dat zegt iemand die ook heel wat jaartjes te laat bij dit duo is uitgekomen).


Bij mij wilde het album niet echt landen (in tegenstelling tot de voorganger), vandaar dat mijn collega bij Johhny's Garden de honneurs heeft waargenomen.

avatar van LuukRamaker
4,5
Tijd voor een schaamteloze lofzang

Er zijn mensen die goed kunnen schrijven, van proza tot aan poëzie.
Soms is iemand bijzonder veelzijdig, die noemen we dan een genie.
Zo wordt door mij nu die benaming voor Andrew Marlin gebruikt.
Hij uit zijn gedachten in dichtvorm, waarbij hij zijn ziel diep induikt.

Hij doet dit niet enkel in woorden, maar is tevens wel zo muzikaal
dat hij al zijn droommelodieën laat bijdragen aan zijn verhaal.
Soms is ieder woord overbodig, ook daar is hij zich van bewust.
Met zijn instrumentale album bracht hij menigeen tot rust.

Er zijn mensen die goed kunnen zingen en graag in de spotlight staan.
Anderen hebben vocalen, die horen daar ietwat vandaan.
Nu zijn er ook uitzonderingen, die beide rollen vervullen.
Emily Frantz is zo iemand die ’n prachtige stem kan onthullen.

Nu was er bij mij de gedachte dat engelen man zouden zijn,
maar als zij haar stem mij laat horen doorklinkt juist een heel ander sein.
Als men ’t heeft over vrouw’lijke eng’len wordt door hen vaak de harp veel bespeeld,
maar zelf zou ik graag de viool zien als ’t instrument dat hen is toebedeeld.

Toen Marlin en Frantz zich verbonden is iets zeldzaam moois ontstaan.
De muziek die zij samen maken leidt tot zielsrust maar soms ook een traan.
Zo is er nu Tides of a Teardrop, dat door titel al meeleven wekt
en het is meteen de eerste zin die de luist’raar het album intrekt.

Het beschrijven van je gevoelens is soms een heel goed medicijn.
En niets kan daarbij zo goed helpen als een gelukkig samenzijn.
Want zoals ooit een van de poëten schreef wat ied’reen weten moet:
“Als de liefde maar blijft winnen, dan komt het allemaal wel goed.”

avatar van LuukRamaker
4,5
Ik heb er inmiddels al wat meer luisterbeurten opzitten en de hosannastemming blijft.

Mocht u nog niet met Mandolin Orange bekend zijn: het betreft hier een duo, en niet zomaar een paar, maar een echtpaar. En wat hen zo goed maakt is niet alleen de manier waarop ze elkaar aanvullen en het feit dat ze zo goed bij elkaar passen. Het mooie zit hem er immers ook in dat ze de wat moderne of elektrische sound niet schuwen en evenmin hun roots verloochenen. Juist de mix tussen de oude en moderne sound maakt het zo goed en uniek. Nummers als The Wolves en Lonely All the Time zijn op hun eigen manier prachtig. Eerstgenoemde zou volgens mij een doorgewinterde popluisteraar niet eens tegenstaan en laatstgenoemde nummer zou juist zomaar een cover kunnen zijn van een befaamde bluegrassgrootheid als Bill Monroe.

Het mooiste nummer, Suspended in Heaven, heb ik dan nog niet benoemd. Instant classic, zoals ze dat in het Engels zo mooi noemen. Ik denk niet dat er de eerst komende tijd zo’n mooi nummer zal worden uitgebracht, laat staan dat er dit jaar nog iemand in de buurt komt van de schoonheid van dit gehele album!

avatar van staralfur
4,5
Tides of a Teardrop voelt als een warm bad, heerlijk. Deze ga ik de komende tijd nog héél vaak luisteren...

avatar van erwinz
4,0
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mandolin Orange - Tides Of A Teardrop - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Mandolin Orange kiest dit keer voor totale onthaasting, wat absoluut wennen is, maar na enig wennen groeit de plaat snel

Mandolin Orange maakte ruim twee jaar geleden diepe indruk met het fraaie Blindfaller. Opvolger Tides Of A Teardrop klinkt op het eerste gehoor een stuk gezapiger, maar het is een plaat die zich steeds nadrukkelijker opdringt. De instrumentatie is subtiel, de zang is ingetogen en intiem, de songs zijn loom en warmbloedig. Hoe vaker ik naar de nieuwe plaat van Mandolin Orange luister, hoe mooier het allemaal wordt. Zeker op een koude winterochtend of kille winteravond slaat de muziek van Mandolin Orange zich als een warme deken om je heen en openbaart de schoonheid van de muziek van het Amerikaanse duo zich meer en meer.

Het Amerikaanse duo Mandolin Orange bestaat dit jaar tien jaar en debuteerde in 2010 met een in eigen beheer uitgebracht debuut.

Zelf ken ik het tweetal uit Chapel Hill, North Carolina, pas sinds de herfst van 2016, toen de vijfde plaat van Mandolin Orange verscheen. Blindfaller lag bij mij een tijd op de stapel, maar toen ik eenmaal kennis had gemaakt met de muziek van Mandolin Orange was ik direct verkocht.

Andrew Marlin en Emily Frantz maakten op Blindfaller indruk met een mix van bluegrass, folk en country, met een verzorgd klinkende instrumentatie en met prachtig bij elkaar kleurende stemmen.

Het riep bij mij associaties op met de muziek van onder andere Alison Kraus, Nickel Creek, Gillian Welch en Dave Rawlings en The Civil Wars, maar hier kan ik nog flink wat namen aan toevoegen.

Mandolin Orange is nog altijd een duo, maar net als op Blindfaller, hebben Andrew Marlin en Emily Frantz op de nieuwe plaat gekozen voor bijdragen van flink wat gastmuzikanten, waardoor de plaat vol en warm klinkt. Waar Blindfaller me onmiddellijk wist te overtuigen, deed Tides Of A Teardrop dat echter niet. De nieuwe plaat van Mandolin Orange vond ik op het eerste gehoor nogal gezapig klinken, waardoor de aandacht snel verslapte. Het feit dat de vocalen van Emily Frantz in de eerste twee tracks vrijwel afwezig waren versterkte de teleurstelling nog wat.

De zang van Emily Frantz duikt in de derde track gelukkig op en mijn enthousiasme over de nieuwe plaat van Mandolin Orange nam onmiddellijk toe. Toch bleef het gevoel hangen dat het allemaal wel erg loom of zelfs gezapig klonk. Mijn mening veranderde eigenlijk pas toen ik de plaat op een regenachtige zaterdagochtend uit de speakers liet komen. Tides Of A Teardrop sloeg zich opeens als een warme deken om me heen en de liefde voor de nieuwe plaat van het duo uit North Carolina is sindsdien alleen maar gegroeid.

Mandolin Orange kiest op haar nieuwe plaat voor een uiterst ingetogen en nogal loom geluid. Het is een geluid waarin de muzikale hoogstandjes zijn verruild voor uiterst subtiele bijdragen. Ook in vocaal opzicht is Tides Of A Teardrop een behoorlijk ingetogen plaat. Andrew Marlin en Emily Frantz nemen afwisselend de lead-vocalen voor hun rekening en kiezen wat minder vaak voor de fraaie harmonieën die hun vorige plaat zo bijzonder maakten. Zeker bij eerste beluistering klinkt de zang ingetogen en ingehouden, maar ook de zang groeit wanneer je wat vaker naar de plaat hebt geluisterd.

Tides Of A Teardrop is, net als zijn voorgangers, diep geworteld in de tradities van de Amerikaanse folk, country en bluegrass, maar Andrew Marlin en Emily Frantz hebben dit keer niet gekozen voor muzikale hoogstandjes en passievolle vocalen, maar voor subtiliteit en intimiteit. Luister met net wat meer aandacht naar Tides Of A Teardrop en de op het eerste gehoor wat gezapige klanken komen tot leven en de teksten over verlies blijken fraai en indringend.

De subtiele instrumentatie zit vol prachtige accenten, geweldig snarenwerk en fraaie vioolbijdragen en ook in vocaal opzicht is het vaak smullen. Om te kunnen genieten van de nieuwe plaat van Mandolin Orange moeten het lichaam en de geest echter wel tijdelijk in een lagere versnelling. Mandolin Orange heeft geen haast op haar nieuwe plaat en zorgt voor totale onthaasting. Sinds ik weet hoe ik naar de plaat moet luisteren, wordt Tides Of A Teardrop steeds beter en wordt de plaat me steeds dierbaarder. Zeker op een regenachtige ochtend is het genieten, maar ik weet zeker dat alle andere uren die ik reserveer voor het luisteren naar muziek snel zullen volgen. Erwin Zijleman

Gast
geplaatst: vandaag om 02:40 uur

geplaatst: vandaag om 02:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.