MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Waltari - Rare Species (2004)

mijn stem
4,00 (1)
1 stem

Finland
Rock / Metal
Label: Vindauga

  1. One Day (4:09)
  2. Life Without Love (3:59)
  3. Megacity Rain (4:49)
  4. Dreamworld (4:09)
  5. What I Really Know (4:40)
  6. My Pain (5:19)
  7. Quick as a Day (4:54)
  8. Dream (5:13)
  9. Alone (5:47)
  10. Live This! (5:21)
  11. Wasting My Mind (4:31)
  12. No Limit / Your Funky Rhythm / Symphony of Destruction (6:53)
  13. Guardian Angel * (3:36)
  14. Living Then Living Now * (2:35)
  15. New Church * (3:31)
  16. There's No Tomorrow * (1:56)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 59:44 (1:11:22)
zoeken in:
avatar van OzzyLoud
4,0
Rare Spieces opent met 2 aanstekelijke rockers met een volle sound. Vleugje metal is nog terug te horen in Megacity Train waarna vrolijk doorgedenderd wordt in Dreamworld. De eerste 4 tracks zijn zeer puike songs maar hierna wordt het wel wisselvalliger. What I really know valt vooral op door de bar slechte vocalen van Kartsy Hatakka, dat was en zal altijd de makke van Waltari blijven. My Pain is dan weer een lekkere trekkende en sleurend nummer. De oudere generatie zal het keyboardlijntje op Quik As A Day kunnen herkennen als The Beverly Hills Cops I. Door het trage tempo duur het nummer wel te lang. En al dat gerap leert Kartsy nooit af. Bijna hypnotiserend wordt het op de slow rocker Dream; van brede volle sound van gitaren en synthesizers naar heel klein met alleen zang en drums.......waarna de volle sound wederkeert.
Vervolgens hoor je twee dancetracks alla classic Waltari (Alone en Live This). Je moet er van houden sommigen zullen het 3keer niets vinden maar ik vind het wel wat hebben. Wasting My Time is weer heerlijk venijnig waar dit keer de vocalen goed bij passen. Geniaal is de medley-achtige vermengeling van de covers No Limit (jawel van 2 Unlimited) en Symphony Of Destruction (jawel van Megadeth). Deze wordt overgoten met een metal-funk sound. En wederom is het love it or hate it, er tussen gaat niet bij Waltari.
De zogenoemde bonustracks bevatten 2 demo's van Guardian Angel en Living Then Living Now, niet wereldschokkend. New Church is wel interessant omdat het een cover is van The Lords Of The New Church. Een band waarvan de leden in de jaren 70 in verschillende punkbands speelden. The Damned hieruit was de bekenste. Uit dit soort bands haalde Waltari in zn begintijd zijn inspiratie. Nummer zelf is best lekker. Het afsluitende There's No Tomorrow sluit hier mooi op aan want men ragt er lekker op los.
Al met al is het weer een echte Waltari album met hoogte en dieptepunten. Met al zn crossovers is Waltari een unieke band. Ik heb het vaker gezegd en zeg het nog maar eens, muziekliefhebbers die vrije geluiden kunnen waarderen en door miskleunen heen kunnen luisteren, zullen hier veel plezier aan beleven!

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 23:54 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 23:54 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.