Ultha - The Inextricable Wandering (2018)

Ultha zet een aantal stappen op de metalladder omhoog naar Century Media, een van de grootste metallabels van dit moment. Dat brengt toch altijd wat zorgen mee: zal de band toegankelijker gaan klinken? Gelukkig is dat allesbehalve het geval en is The Inextricable Wandering weer een meesterlijk staaltje gitzwarte en "gloomy" blackmetal geworden.

Deze band heeft alles in zich om een zeer breed blackmetalpubliek aan te spreken. De echte blackmetalpuristen zullen zelfs nog wat in Ultha vinden, aangezien ze invloeden van bands als Emperor en Burzum duidelijk laten horen, ook spelen ze niet met shoegazeinvloeden en post-rock/metal als vele moderne genregenoten. Het Duitse gezelschap weet net als een band als The Great Old Ones een prachtige brug tussen jaren '90 blackmetal en de wat modernere, maar door de oldschool geïnspireerde blackmetal à la Weakling en Wolves in the Throne Room te leggen.

De composities zijn lang met magistrale opbouwen die vaak heerlijke onheilspellende cleane tokkeltjes bevatten. Wanneer Ultha echt op gang is gaat het mistroostige blackmetalhart sneller kloppen: breed uitgesmeerd grimmig akkoordenwerk, gure tremololijnen, doorleefde krijsen en midtempo blastbeats. De band heeft weinig akkoorden nodig om je volledig in de sfeer onder te dompelen, maar weet toch genoeg detail in zijn composities te leggen om je compleet bij de strot te grijpen. Ook is de integratie van synthesizers zeer smaakvol, het tilt de muziek naar een hoger niveau qua atmosfeer.

Vergeleken met Converging Sins is er eigenlijk weinig veranderd, maar is vooral alles aangescherpt. De post-punkinvloeden zijn beter verwerkt met sporadische stemmige diepe cleane vocalen, de composities zijn aangrijpender en de productie is een tikje duidelijker, maar behoudt nog steeds een mysterieus aura. Een absoluut blackmetalhoogtepunt van het jaar en sowieso een van de beste platen van het jaar. Ultha is een blijver!

Dit is een aardig album. Ik vind toch wel dat ze wat moderne toepassingen in de muziek brengen. Dat is trouwens niet erg. Echter is het geen album wat mij van begin tot eind bij de strot pakt. Het heeft zijn momenten. Vermakelijk dat wel.

Een vriend raadde me vorige week deze band aan en daar ben ik zeer ben blij mij: het is uitstekende black metal. Deze ga ik nog veel vaker opzetten.