Harry Merry - The Shunt (2006)

Rotterdamse singer-songwriter die vrolijke, psychedelische electro-pop maakt. In de muziek hoor je invloeden uit de 60's en 70's voorbij komen. Ik moet het meest denken aan de Beatles als ik deze muziek hoor. Harry's uitspraak van de Engelse taal en manier van zingen wekken soms op de lachspieren. Toen ik hem in 2006 zag optreden op een kleinschalig festival in Den Haag had het in ieder geval dat effect op mij. Tegelijk vond ik het best goed en dat vind ik eigenlijk nog steeds.
Voor sommige mensen zal dit misschien klinken alsof hun debiele neefje het gemaakt heeft, maar luister er vaker naar en je ontdekt dat dit echt goed in elkaar zit. Opbouw, tempowisselingen, melodieën: overal is over nagedacht. Nummers als Betta Elisabetta, Yeah, Well, Whatever en het briljant getitelde The Appetite Gets Satisfied Each Bite, blijven al snel in je hoofd hangen, net als de muziek zelf.
De docu 'Here Is Harry Merry', die op het IFFR draaide en zijn 'alternatieve top 2000 a gogo', in het programma Man Bijt Hond, hebben voor meer bekendheid in Nederland gezorgd. In het buitenland geniet hij ook bekendheid, met name in de VS, waar hij al meerdere malen op tour is geweest.