Tribalistas - Tribalistas (2017)

Na 14 jaar inactiviteit kwam de Braziliaanse supergroep Tribalistas, bestaande uit drie solo-artiesten met ieder een eigen indrukwekkende discografie, vorig jaar weer bij elkaar om nog eens een album te maken. Aangezien ik hun vorige plaat de afgelopen pak 'm beet twee jaar helemaal grijs heb gedraaid, verbaast het me dat dit me niet is opgevallen, en het verbaast me al helemaal dat hij nog niet eens op de site stond! Hebben we even met z'n allen liggen slapen zeg.

Dan over de muziek. Het is niet te horen dat we 15 jaar verder zijn, en in dit geval is dat geen aanklacht. De muziek van Tribalistas heeft voor mij namelijk geen directe concurrenten die hetzelfde doen, waardoor ik niet per se zit te wachten op enorme sprongen voorwaarts of opzij. Tribalistas (2017) had net zo goed Tribalistas II kunnen heten. Niet alleen qua stijl - rustige, volle, warme, op bossa nova rustende Braziliaanse popmuziek - maar ook qua kwaliteit (van de compositie, de uitvoering, en de productie) mag deze netjes naast de voorganger staan. Ik heb hem pas een paar keer gedraaid, maar net als bij de gelijknamige debuutplaat voelt het allemaal zo vertrouwd, zonder dat het gezapig, te eenvormig, of afgezaagd klinkt. Laagdrempelige MPB van de bovenste plank!

Heb het debuut helemaal grijsgedraaid toen het uitkwam. Bedankt voor het toevoegen!