Mijn verwachtingen waren destijds erg hoog gespannen nadat ik eerst Pleasure to kill had aangeschaft. Ik kan me de grote teleurstelling dan ook nog goed herinneren na de 1e luisterbeurt. Gelukkig was ik de platenspeler gewoon vergeten op 45 toeren te zetten, want het was natuurlijk een EP.

Het titelnummer is nog steeds een van m'n favorieten.