Roy Buchanan - When a Guitar Plays the Blues (1985)

Dit is een waanzinige plaat van Roy Buchanan. Het vertrouwde overstuurde Telecaster geluid met veel reverb is weer volop aanwezig. Man man man wat deze kerel allemaal op zijn gitaar deed is echt virtuoos. Prachtig spel tot de gitaar in de turbo stand. Waar de heer Buchanan ook bekend mee staat zijn de pinch harmonics die je dan ook regelmatig voorbij hoort komen. Al met al een prachtig album met zeer inspirerend gitaar werk.

1 van de betere albums van de befaamde Telecaster gitarist Roy Buchanan met 5 eigen composities van de man plus een 4-tal covers "When a Guitar Plays the Blues" van r&b/soul songwriter Roy Lee Johnson, een onvervalst blues nummer met zang van Roy Buchanan, de soul klassieker "A Nickel and A Nail" met zang van special guest/soulzanger Otis Clay, de slow-blues "Why Don't You Want Me" (Denise Osso) met zang van de tweede special guest zangeres Gloria Hardiman, en de pure r&b van "Country Boy" (Dave Bartholomew/Fats Domino) het tweede nummer met zang van RB die het niet van zijn zang moet hebben.

voor het overige, virtuoos uitgevoerde instrumentale nummers, waaronder het funky "Chicago Smokeshop", het ingetogen, melodieuze "Mrs. Pressure" een eerbetoon aan zijn 1e gitaar lerares die werkelijk zo heette, het vlammend rockende "Short Fuse" met een sax solo van de derde special guest Steele "Sonny" Seals en het dreigende, psychedelische "Sneaking Godzilla Through the Alley". het korte, vuige "Hawaiian Punch" sluit dit album spetterend af. een door Elmore James geïnspireerde boogie waarop Roy Buchanan voor het eerst slide gitaar speelde.

Roy Buchanan (guitar, vocals) werd op dit album begeleid door Criss Johnson (rhythm guitar), Bill Heid (keyboards), Larry Exum (bass) en Morris Jennings (vele jaren studio drummer van Chess Records).

Album werd geproduceerd door Roy Buchanan, Bruce Iglauer & Dick Shurman
Recorded at Streeterville Studios, Chicago, Illinois

(deel) citaat uit de liner notes:

"At the age of seven, Roy was already picking out Hit Parade favorites on a lap-held steel guitar. By 13, he had switched to electric, and two years later he hit the rock 'n roll highway, heading for L.A. to seek out R&B kingpin Johnny Otis and the groundbreaking guitarist Jimmy Nolen.

At 17, Roy hooked up with rockabilly legend Dale Hawkins (of "Suzy Q" fame), and in 1957 he made his recording debut, laying down the bluesy solo on Hawkins' "My Babe" for Chicago's Chess Records. So it's no surprise that eventually - 28 years, nine albums and countless gigs later - Roy returned to Chicago to cut his first all-blues album.

There's a lot of firsts for Roy on this album. Not only is this his bluesiest disc ever, but it also marks the first time he's chosen and arranged all the tunes, supervised all the mixes, and been completely satisfied with the way his guitar has been captured. "I feel like it's my first record" he proudly confesses "because it's really me. It's simply the best record I've ever made"..

Roy Buchanan droeg dit album op aan Jimmy Nolen, een zeer invloedrijke gitarist uit die tijd die vele jaren in de band van James Brown speelde